Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 380/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek [...] Sp. j. w K., [...] Sp. j. w K., [...] w K. i [...] w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie wykonalność zaskarżonej decyzji nie może zostać wstrzymana na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", albowiem decyzja ta wydana w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, nienadającym się do wykonania. W tej sytuacji, wobec braku cechy wykonalności aktu, nie ma niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku skarżących o wstrzymanie jego wykonania.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniosła [...] Sp. j. domagając się jego uchylenia. Zdaniem skarżącej Spółki argumentacja Sądu nie jest trafna. Bowiem nieuwzględnienie zażalenia skarżącej spowoduje, że w obrocie prawnym w dalszym ciągu będzie istniała decyzja administracyjna organu I instancji otwierająca inwestorowi drogę do rozpoczęcia stosownych prac adaptacyjnych. Tym samym skarżąca zostanie narażona na ryzyko wystąpienia niepowetowanej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Co do zasady przyjmuje się, jak wskazał to Sąd I instancji, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, tj. takich na podstawie których można ustalić uprawnienia czy obowiązki materialnoprawne. Jednakże w orzecznictwie pojawiły się poglądy kwestionujące powyższe rozumienie pojęcia wykonalności aktu administracyjnego i wskazujące, że wykonalność decyzji ma znaczenie szerokie i winna odnosić się także do jej skutków (porównaj: np. postanowienie NSA z dn. 25.10.2011 r., sygn. akt II OZ 1018/11, LEX nr 1070428).
Nadto wskazać należy, że z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu obowiązany jest wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek co do tego, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w tym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Zatem nawet przychylając się do szerokiego rozumienia pojęcia wykonania zaskarżonego aktu wskazać należy, że skarżąca Spółka nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody o której mowa w tym przepisie. Powołanie się we wniosku na powstanie szkody w postaci uszczerbku majątkowego w związku z prawdopodobieństwem otwarcia nowej apteki na rynku lokalnym przesłanki tej nie spełnia. Czym innym jest bowiem wydanie decyzji o warunkach zabudowy, jej realizacja i ewentualna szkoda z tym związana, a czym innym prowadzenie działalności gospodarczej w postaci apteki i potencjalne obniżenie dochodów skarżącej Spółki w związku z działalnością apteki nowo powstałej.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.