Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 po rozpoznaniu skargi R.Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń w pkt.
- 1. uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2007 r.; w pkt.
- 2. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; w pkt.
- 3. zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego R.Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu wyrok z dnia 8 lipca 2009 r. w ten sposób, że w pkt.
3. sentencji wyroku po słowach "zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego R.Ł." wpisał w miejsce słów "kwotę 200 (dwieście) złotych" słowa "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych"
Sąd I. instancji podniósł, że wskutek nieskorygowanego błędu w systemie komputerowym w pkt.
3. sentencji określając wysokość kosztów zasądzonych od Komendanta Głównego Policji wpisano słowa "kwotę 200 (dwieście) złotych" zamiast słów "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych", co uzasadniało sprostowanie wyroku w trybie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a.
W zażaleniu na postanowienie z dnia z dnia 14 lipca 2009 r. Komendant Główny Policji zarzucił naruszenie 156 § 1 i 2 p.p.s.a. podnosząc, że dokonane przez Sąd I. instancji sprostowanie nie znajduje uzasadnienia. W ocenie organu wadliwe określenie wysokości kosztów sądowych nie jest oczywistą omyłką, choćby wadliwość ta była najzupełniej oczywista.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie z urzędu wyroku, w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. można stosować wyłącznie wtedy, gdy zasądzona przez sąd kwota jest wynikiem nieprawidłowej operacji arytmetycznej (błąd rachunkowy), a nie wtedy, gdy sąd nie zauważa pewnych wydatków przy sumowaniu kosztów czy wręcz je pomija (tak: Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 697/08, LEX nr 446109).
W świetle powyższego podnieść należy, że Sąd I. instancji nie był uprawniony do sprostowania wyroku w zakresie zasądzonych kosztów postępowania, gdyż na skutek błędu nie uwzględniono wynagrodzenia pełnomocnika strony.
Wskazać należy, że art. 224 p.p.s.a. reguluje kwestię orzeczeń o kosztach sądowych w toku postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.