Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 czerwca 2012 r. D.W., M.W., J.W. i M.W. wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 maja 2012 r.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2012 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu wezwał D.W. jako pełnomocnika J.W. i M.W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia J.W. i M.W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 maja 2012 r., w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jako podstawę prawną wskazano przepis art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażalenie na powyższe wnieśli M.W. oraz D.W. wyłącznie jako pełnomocnik M.W. i J.W., wskazując, że powyższe zarządzenie jest niesprawiedliwe i rażąco narusza prawo. Podniesiono także, że brak jest podstaw "do opłat a sprawa winna być wszczęta przez Sąd z urzędu i na nasz wniosek".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie wniesione przez M.W. należało odrzucić.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając wniesione zażalenie jest zobowiązany z urzędu badać, czy zostało ono wniesione przez strony do tego upoważnione, ponieważ jest to jedna z przesłanek dopuszczalności zażalenia.
W niniejszej sprawie zażalenie wniesione przez M.W. należało odrzucić, bowiem kwestionowane zarządzenie z dnia 6 czerwca 2012 r. nie było do niego skierowane. Zatem, skoro nie był on adresatem kontrolowanego zarządzenia, a uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy, to nie jest uprawniony do jego kwestionowania (porównaj: postanowienia NSA: z dn. 12.05.2011 r., sygn. akt II OZ 384/11, z dn. 11.07.2012 r., sygn. akt II OZ 592/12 czy z dn. 30.08.2012 r., sygn. akt I OZ 583/12, zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Natomiast zażalenie wniesione przez D.W. w imieniu M.W. i J.W. należało oddalić.
Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego zażalenie, aby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (§ 1 i 2 art. 220 p.p.s.a.). Zaś norma § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych 100 zł.
W niniejszej sprawie zażalenie z dnia 5 czerwca 2012 r. zostało wniesione na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 4 maja 2012 r., którym odrzucono zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 26 października 2011 r. w stosunku do D. i M.W., na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako wniesione po terminie, zaś w stosunku do J.W. i M.W. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. jako nieopłacone mimo wezwania. Postanowienie to M.W. i J.W. zaskarżyli w całości, a zatem nie będzie miał tutaj zastosowania przepis § 4 art. 220 powyższej ustawy, stanowiący, że zażalenie wniesione na zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu pisma bez rozpoznania lub na postanowienie sądu o odrzuceniu środków prawnych wymienionych w § 3 (tj. zażalenia, od którego mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis – przyp. Sądu), wolne jest od wpisu, bowiem zażalenie zostało odrzucone nie tylko z powodu nieopłacenia (w stosunku do J.W. i M.W.), ale i z powodu uchybienia terminowi do jego wniesienia (w stosunku do D. i M.W.). A zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia nie korzysta z ustawowego zwolnienia przedmiotowego.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że J.W. i M.W. zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia.
Dlatego na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. wniesione przez J.W. i M.W. zażalenie, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.