Uzasadnienie
Skarżąca, A. T., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 283/06 w następującym stanie sprawy.
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] sierpnia 2004 r., z tego powodu, iż skarga została wniesiona po terminie.
W piśmie z dnia 29 listopada 2004 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi. Na skutek zażalenia SKO w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 stycznia 2005 r., sygn. akt II OZ 665/05 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 6 kwietnia 2005 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania podnosząc w uzasadnieniu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpoznany, pomimo że nie został rozpoznany wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, co oznacza że rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest możliwe wówczas, jeżeli zostałby przywrócony termin do złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a dodatkowo zwrócono uwagę, iż uchybieniem było złożenie wniosku z pominięciem organu oraz niedoręczenie odpisu tego wniosku organowi.
Postanowieniem z dnia 21 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił skarżącej termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i jest prawomocne.
Następnie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyjmując, iż skarżąca uchybiła terminowi bez własnej winy z uwagi na "podeszły wiek (77 lat), zaniki pamięci i roztargnienie związane z opieką nad chorą córką". Zażalenie na to postanowienie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Gdańsku.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 283/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 20 grudnia 2005 r. i oddalił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję SKO w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2004 r. W uzasadnieniu tego postanowienia NSA wyraził stanowisko, iż podane przez skarżącą przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi "nie sposób uznać za niezawinione".
W skardze o wznowienie postępowania, zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 283/06, skarżąca z powołaniem się na przepisy art. 271 pkt 2 oraz art. 273 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazała dwie podstawy wznowienia.
Po pierwsze, naruszenie przepisów art. 86 i 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskutek czego była pozbawiona możliwości działania. Naruszenie przepisów polegało na tym, że sąd nie doręczył odpisu wniosku o przywrócenie terminów organowi, co spowodowało, że zostało uwzględnione zażalenie wniesione przez organ i uchylone korzystne dla skarżącej postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Ponadto, skoro we wcześniejszych orzeczeniach uznano, że przesłanka braku winy skarżącej co do uchybienia terminu do wniesienia skargi jest uprawdopodobniona, to nie jest uzasadnione odmienne stanowisko na etapie postępowania zażaleniowego.
Po drugie, wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, z których skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Dotyczy to daty złożenia wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, który został wniesiony w dniu 21 maja 2003 r., a nie w dniu 4 grudnia 2002 r., co oznacza, że zaskarżona decyzja SKO w Gdańsku z dnia 2 sierpnia 2004 r. została wydana w sprawie z wniosku skarżącej z dnia 21 maja 2003 r., a nie jak przyjęło Kolegium z wniosku skarżącej z dnia 4 grudnia 2002 r. Skoro postępowanie z wniosku skarżącej z dnia 4 grudnia 2002 r. zostało zakończone decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia 29 maja 2003 r. o umorzeniu postępowania, to zaskarżona decyzja dotknięta jest nieważnością na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Ponadto zaskarżona decyzja SKO w Gdańsku narusza przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu, z tym że druga podstawa wznowienia związana z przepisem art. 273 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ogóle nie występuje w tej sprawie, gdyż nie pozostaje w żadnym związku z kwestią przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Odnośnie pierwszej z przytoczonych w skardze o wznowienie podstaw wznowieniowych należy wyjaśnić, że przyczyną uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 kwietnia 2005 r. było nie to, że odpis wniosku skarżącej nie został doręczony SKO w Gdańsku, ale to, że przywrócony został termin do wniesienia skargi, mimo że nie został rozpoznany wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny w ogóle nie wypowiedział się w kwestii zasadności przywrócenia terminu do wniesienia skargi i wyraźnie stwierdził, że ta kwestia może być rozpoznawana, jeżeli zostanie przywrócony termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Rozpoznając z kolei zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 grudnia 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny był władny ocenić, czy uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez skarżącą.
Stanowisko w tym względzie wyrażone przez Sąd I instancji nie wiązało Naczelnego Sądu Administracyjnego. W toku postępowania zażaleniowego Sąd drugiej instancji ocenia postanowienie Sądu pierwszej instancji, a wobec tego nie jest trafny pogląd, że przyjęcie odmiennego stanowiska na etapie postępowania zażaleniowego było niedopuszczalne i naruszało przepisy o postępowaniu. W tej sprawie nie można więc przyjąć, iż skarżąca została pozbawiona możności działania na skutek naruszenia przepisów przez Sąd, ponieważ istota rozstrzygnięcia sprowadzała się do oceny, czy skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy, w rozumieniu art. 86 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla tej oceny nie miało żadnego znaczenia to, czy odpis wniosku o przywrócenie terminu został doręczony organowi.
Brak związku drugiej podstawy wznowieniowej z orzeczeniem w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest oczywisty, ponieważ "wykrycie okoliczności faktycznych lub środków dowodowych", na które powołuje się skarżąca w ogóle nie dotyczy kwestii przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Są to okoliczności, które dotyczą samej decyzji zaskarżonej do sądu, a nie terminu do wniesienia skargi lub przyczyn uchybienia temu terminowi. Rozumowanie, że wykrycie nowych wad decyzji administracyjnej może stanowić nową okoliczność uzasadniającą wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem o odrzuceniu skargi na tę decyzję jest wadliwe, gdyż powołanie się na wykrycie okoliczności, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, może być skuteczne, jeżeli pozostaje w związku z rozstrzygnięciem, które jest zaskarżone w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania (art. 273 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 282 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę o wznowienie postępowania.