Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2005r. sygn. akt VII SA/Wa 504/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia 27 września 2004r., Nr [...] nakazującej skarżącemu doprowadzenie do stanu poprzedniego usypanej skarpy mającej charakter budowli ziemnej na działce nr [...] przy ul. Powstańców Śląskich [...] w Warszawie. Sąd nie znalazł okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na uwzględnienie wniosku. Pismem z dnia 8 czerwca 2005r. skarżący ponownie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł w nim, że realizacja nakazu zawartego w decyzji poprzez obciążenie go kosztami wykonania zastępczego spowodowałoby konieczność zlicytowania całego majątku, a ponadto mogłaby doprowadzić do rozpadu rodziny oraz spowodować nieodwracalne skutki w postaci uszczerbku na zdrowiu. Skarżący stwierdził także, że zaskarżone decyzje są obarczone istotnymi wadami prawnymi.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2005r. został oddalony wniosek o zmianę postanowienia tego Sądu z dnia 24 maja 2005r. W ocenie Sądu I instancji, we wniosku z dnia 8 czerwca 2005r. skarżący nie wskazał nowych okoliczności faktycznych lub prawnych, które mogłyby mieć wpływ na zmianę stanowiska Sądu w tym przedmiocie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie A. S. podniósł, że nie kwestionował zasadności wcześniejszego postanowienia Sądu z dnia 24 maja 2005r. oddalającego jego wniosek, jednakże we wniosku z dnia 8 czerwca 2005r. przedstawił zupełnie nowe okoliczności, uzasadniające potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów. W uzupełnieniu zażalenia z dnia 25 sierpnia 2005r. dodatkowo podniósł, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 20 lipca 2005r. wydał postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o nałożeniu na skarżącego grzywny w celu przymuszenia w wysokości 5000 zł. Ponadto wyjaśnił, że postępowanie organów nadzoru budowlanego prowadzone było wadliwie, a on sam nie jest właścicielem działki o nr 182 w obrębie 6-12-14.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl natomiast art. 61 § 4 tej ustawy postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Skoro bowiem skarżący nie wykazał, aby w jego sprawie wystąpiła zmiana okoliczności, to Sąd I instancji nie mógł w tej kwestii podjąć pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. Czym innym jest bowiem wykazanie "zmiany okoliczności", a czym innym wskazanie dodatkowych argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Stwierdzić należy że argumenty skarżącego o sytuacji majątkowej, czy rodzinnej nie będą odpowiadały wymogowi wykazania zmiany okoliczności, tym bardziej, że okoliczności te muszą być istotne w świetle przepisu art. 61 § 3 powołanej ustawy. Tak samo zmianą okoliczności nie będą działania organów egzekucyjnych, zmierzające do wyegzekwowania obowiązku nałożonego zaskarżonymi decyzjami.
W odniesieniu do argumentów zażalenia, należy stwierdzić, iż ustawa procesowa regulująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości tego aktu, tak jak ma to miejsce w postępowaniu przed organami administracji (por. art. 152 § 1 i art. 159 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Niezrozumiałe są także próby wykazania przez skarżącego, że nie jest on właścicielem działki nr 182, na której jest usypana budowla ziemna, skoro we wcześniejszym piśmie z dnia 8 czerwca 2005r. oświadczył, iż jest jej właścicielem.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie jest zasadne, co prowadzi do oddalenia zażalenia.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.