Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił S. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu orzeczenia, Sąd I instancji wskazał, iż w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 21.
09. 2004 r. Sad umorzył postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe wobec uchylenia przez organ administracji zaskarżonej decyzji z dnia 26.02.2001 r. Postanowienie powyższe uprawomocniło się w dniu 3.11.2004 r.
W dniu 16.03.2005 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy wskazując, iż jest emerytem, łącznie z żoną z emerytury i prowadzonej przez żonę działalności gospodarczej uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 2 179 zł. Nadto podał, iż jest właścicielem domu o pow. 190 m2, ale ze względu na swój zły stan zdrowia nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w wyniku sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego stwierdził, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie może być uwzględniony z uwagi na oczywistą bezzasadność wniesienia skargi kasacyjnej. Stąd też w oparciu o art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd I instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżący S. K. złożył zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W opinii strony skarżącej skarga nie jest bezzasadna, bowiem decyzja z dnia 26.02.2001 r. została uchylona decyzją z dnia 27.08.2002 r., ale w obrocie prawnym jest decyzja z dnia 27.08.2002 r. Punkt 2 tej decyzji zawiera rozstrzygnięcie, które zdaniem skarżącego narusza jego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Stosownie do treści art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego.
Wskazać należy, iż wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga S. K. na decyzję z dnia 26.02.2001 r. została zakończona prawomocnym postanowieniem. Jak wynika chociażby z treści niniejszego zażalenia, skarżący w żaden sposób orzeczenia Sądu nie kwestionuje. Skarżący kieruje swe zarzuty do decyzji organu administracji z dnia 27. 08.2002 r. Natomiast dla rozpoznania przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa pomocy istotnym jest to, że w niniejszej sprawie skargą nie jest objęta decyzja z dnia 27.08.2002 r.
Powyższe okoliczności przesądziły o zasadności zastosowania w rozpatrywanej sprawie przepisu art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z wnioskiem strony skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy.
Wobec tego, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniesione zażalenie.