Postanowienie NSA z 9 października 2013 r., II OZ 855/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w A. na postanowienie zawarte w punkcie

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty za składowanie odpadów na składowisku postanawia:

Skład

Sędzia NSA Elżbieta Kremer przewodniczący

Sentencja

3. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 3/13 zasądzające zwrot kosztów postępowania sądowego uchylić zaskarżony wyrok w punkcie

3. i przekazać w tym zakresie sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 30 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 3/13 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku, stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości do czasu uprawomocnienia się tego wyroku oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku na rzecz skarżącego kwotę 458,00 (słownie: czterysta pięćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jako podstawę postanowienia zawartego w punkcie 3. wyroku sąd wskazał art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Od tego postanowienia skarżąca złożyła zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, tj. w wysokości 7 417, 00 zł (słownie: siedem tysięcy czterysta siedemnaście złotych). W uzasadnieniu wskazała, że zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) stawki minimalne w sprawie sądowoadministracyjnej przed sądem I instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna powyżej 200.000 zł wynoszą 7.200 zł. Postępowanie w sprawie określenia opłaty za korzystanie ze środowiska ma za przedmiot należności pieniężne. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej w rozpoznawanej sprawie przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie, koszty sądowe oraz koszty nakazanego osobistego stawiennictwa strony. Wynagrodzenie pełnomocnika jest wyraźnie określone w rozporządzeniu i nie ma podstaw do jego zmniejszania przez sąd. Do kosztów zalicza się również wydatek poniesiony w związku z opłatą skarbową za udzielenie pełnomocnictwa oraz wpis sądowy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wynagrodzenie obliczane jest na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a powoływanego powyżej rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne tego wynagrodzenia wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Łączna należność pieniężna określona w decyzji SKO wynosiła 2.574.892 zł. Stosownie do § 6 tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł - 7.200 zł. Warunkiem uzyskania wynagrodzenia we wskazanej wysokości jest to, aby przedmiot zaskarżenia stanowiła należność pieniężna. Nie ulega wątpliwość, że opłata podwyższona za składowanie odpadów na składowisku do takich należy. Decyzja SKO ustala bowiem wysokość zobowiązania z ww. tytułu. Tezę tę oraz sposób obliczenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w tym przypadku potwierdza NSA w postanowieniu z dnia 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1979/09. Zgodnie natomiast z postanowieniem NSA z dnia 21 grudnia 2004 r., sygn. akt II OZ 824/04 ustalenie podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska ma za przedmiot należności pieniężne. Zwrotem kosztów związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego objęte są również koszty sądowe. Zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. Wydatki oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony nie zostały w sprawie poniesione. Wpis uiszczony w sprawie wynosił 200 zł (został one nieprawidłowo określony jako wpis stały, nie zaś stosunkowy). Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2003 r., sygn. akt III CZP 2/03 do niezbędnych kosztów postępowania należy również wydatek związany z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa radcy prawnemu (17 zł). Łączna kwota kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przez stronę wynosi zatem 7.417 zł (stawka minimalna wynagrodzenia, wpis oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa). Sąd natomiast przyznał stronie zwrot kosztów postępowania w wysokości 458 zł.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z § 2 ust. 2 cyt. rozporządzenia podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-4. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Nie ma natomiast mowy o możliwości obniżenia stawek minimalnych (podobnie w postanowieniu NSA z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 177/08).

Sąd zatem nietrafnie przyznał stronie zwrot kosztów postępowania w mniejszej wysokości, niż wynikało to z przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.