Uzasadnienie
M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Wojewody Podkarpackiego w Rzeszowie z [...] września 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję z [...] lipca 2013 r. nr [...], Prezydenta Miasta Rzeszowa o odmowie uwzględnienia żądania skarżącego o zameldowanie na pobyt stały pod adresem ul. [...]. W ocenie organów pobyt wnioskodawcy w przedmiotowym lokalu jest nielegalny, pomimo że nie budzi on wątpliwości. Właścicielka wytoczyła przeciwko M. B. powództwo o opuszczenie lokalu.
Na rozprawie w dniu 21 maja 2014 r. skarżący przedłożył kopie postanowienia Sądu Rejonowego w Rzeszowie z [...] grudnia 2013 r. (sygn. akt [...]) o udzieleniu zabezpieczenia polegającego na nakazaniu P. W. umożliwienia M. B. na czas trwania postępowania o ochronę naruszonego posiadania zamieszkiwania w lokalu przy ul. [...] i wydania kluczy do niego – wraz z klauzulą wykonalności.
Postanowieniem z 21 maja 2014 r. (sygn. akt II SA/Rz 1271/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu zakończenia postępowania o ochronę naruszonego posiadania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Rzeszowie w sprawie z powództwa M. B. przeciwko P. W. pod sygn. akt [...]. Sąd pierwszej instancji wskazał, że mając na względzie, że w sprawie o zameldowanie istotny jest fakt przebywania pod wskazanym adresem, a nie sama zgoda właściciela lokalu, wynik opisanego postępowania cywilnego może mieć wpływ na wynik sprawy sądowoadministracyjnej.
Zażalenie na postanowienie z 21 maja 2014 r. wniósł M. B.. Wskazał, że wynik sprawy administracyjnej nie zależy od sprawy cywilnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postępowanie z powództwa M. B. przeciwko P. W., toczące się przez Sądem Rejonowym w Rzeszowie pod sygn. akt [...] jest "innym postępowaniem sądowym" w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Należy więc ustalić, czy od wyniku tego postępowania zależy rozstrzygnięcie w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie.
Jak wynika z art. 336 Kodeksu cywilnego, posiadanie polega na faktycznym władaniu rzeczą jak właściciel (posiadanie samoistne), a także jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadanie zależne). Na podstawie art. 478 Kodeksu postępowania cywilnego, w sprawach o naruszenie posiadania sąd bada jedynie ostatni stan posiadania i fakt jego naruszenia.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 993, z późn. zm) pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania.
Zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania nie jest tożsame z posiadaniem danej rzeczy (lokalu). Jednakże, jeżeli Sąd Rejonowy w Rzeszowie uwzględni powództwo M. B. i uzna, że zgodnie z ostatnim stanem posiadania, M. B. faktycznie władał rzeczą (lokalem), w rozumieniu art. 336 Kodeksu postępowania cywilnego, to będzie to miało wpływ na ustalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, czy M. B. zamieszkiwał w tym mieszkaniu z zamiarem stałego przebywania. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał więc, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się przez Sądem Rejonowym w Rzeszowie postępowania o sygn. akt [...].
Trafnie wskazano w zażaleniu, że kontrola sądowa prawidłowości zaskarżonej decyzji powinna być dokonana w oparciu o stan faktyczny na dzień wydania tej decyzji. Jednakże, wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, ustalenie czy organ administracji publicznej prawidłowo dokonał oceny tego stanu faktycznego, zależy – choć nie w sposób automatyczny – od wyniku wskazanego wyżej postępowania w sprawie o naruszenie posiadania.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.