Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. sygn. akt IV SO/Gl 7/16 Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Gliwicach na wniosek Wojewody Śląskiego wymierzył Zarządowi [...] w J. grzywnę w wysokości 1000 zł na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.".
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż pismem z dnia 26 lutego 2016 r. Wojewoda Śląski wniósł o wymierzenie grzywny Zarządowi [...] w J. w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a., albowiem Zarząd mimo obowiązku nie przekazał jego skargi wniesionej w dniu 29 października 2014r., na podstawie art. 93 ust. 1 w zw. z art. 94 ust. 2 oraz art. 99 ust. 1a ustawy z dnia 8 marca 1980 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), na uchwałę Zgromadzenia [...] w J. z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...].
W odpowiedzi na wniosek [...] w J. nie podważał faktu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy do właściwego sądu administracyjnego. Swoje postępowanie uzasadnił tym, że niezwłocznie po otrzymaniu skargi od wnioskodawcy wypłata diet dla członków zarządu została zawieszona. Co więcej Zarząd zobowiązał się do podjęcia uchwały uchylającej uchwałę dotyczącą zasad przyznawania diet dla członków zarządu. W ocenie Zarządu został zastosowany tryb samokontroli poprzez wstrzymanie wypłat diet, tym samym osiągając zamierzony cel skargi. Jedynym niedopatrzeniem, którego dopuścił się organ było niepoinformowanie Wojewody Śląskiego o podjętych działaniach.
W ocenie Sądu pierwszej instancji w sprawie zaszła podstawa do wymierzenia grzywny Zarządowi [...] w J. Motywując swoje stanowisko Sąd wskazał na przepis art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., a następnie wyjaśnił, iż obowiązek przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę spoczywa na organie również wówczas, gdy skorzysta on z instrumentu autokontroli (co w niniejszej sprawie nie miało miejsca), ponieważ jedynie sąd administracyjny jest właściwy do kontroli zaskarżonej czynności i ewentualnego umorzenia postępowania. Tym samym niewywiązanie się przez organ z nałożonej na niego powinności uzasadniało wymierzenie mu grzywny w wysokości 1000 złotych, która to grzywna ma wymiar zarówno dyscyplinujący jak i prewencyjny.
Na powyższe postanowienie [...] w J. wniósł zażalenie, zarzucając zakwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 55 § 1 p.p.s.a. polegające na pominięciu przez Sąd, iż pomimo nieprzekazania sprawy do sądu w ustawowym terminie, organ postąpił zgodnie z kierunkiem i celem skargi uchylając uchwałę w przedmiocie zasad przyznawania diet dla członków zarządu organu. W związku z czym wniesiono o:
- - zmianę zaskarżonego postanowienia i oddalenie wniosku, względnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach,
- - wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia,
- - zasądzenie na rzecz organu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. O tym jakie elementy winno zawierać każde pismo strony stanowi przepis art. 46 i 47 p.p.s.a. Z treści art. 46 § 3 p.p.s.a. wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Co do zasady bowiem pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej dołączyć (art. 37 § 1 p.p.s.a.).
W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej (art. 34 p.p.s.a.) przy dokonaniu pierwszej czynności pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wskazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Ratio legis tych przepisów nakazuje stosować te same zasady w przypadku składania pisma procesowego zarówno przez organ osoby prawnej, jak i przez ustanowionego przez ten organ pełnomocnika (wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r., FSK 1675/04, LEX nr 154837; podobnie postanowienie NSA z dnia 18 maja 2006 r., I FSK 389/05, LEX nr 179410). W przypadku osób prawnych i innych jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową zgodnie z art. 28 p.p.s.a. pełnomocnictwo podpisują osoby pełniące funkcje organów w takich jednostkach lub upoważnione do ich reprezentowania, zgodnie z przepisami regulującymi sposób działania takich jednostek (patrz: M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 37 ustawy, wyd. Wolters Kluwer 2016).
Niezałączenie przez pełnomocnika osoby prawnej pełnomocnictwa bądź dokumentów z którego będzie wynikać umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej jest brakiem formalnym pisma podlegającym usunięciu, na wezwanie przewodniczącego. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi bowiem, że w przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Natomiast w przypadku zażalenia, w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, sąd wojewódzki odrzuci je na posiedzeniu niejawnym. Zaś z normy art. 180 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 24 maja 2016 r. wniósł r.pr. A.K., działając w imieniu [...] w J., z powołaniem się na pełnomocnictwo uprzednio złożone. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo z dnia 15 listopada 2010 r. umocowujące ww. radcę prawnego pełnomocnikiem [...] w J., podpisane przez przewodniczącego zarządu D.W. i członka zarządu B.L. Wraz z tym pełnomocnictwem zostały przedłożone następujące uchwały Zgromadzenia [...] z dnia 15 kwietnia 2011 r.: uchwała nr [...] wskazująca, że członkami zarządu zostali wybrani: W.J., D.S. i B.L. oraz uchwała nr [...] wskazująca, że przewodniczącym zarządu został wybrany K.B.
W związku z powyższym r.pr. A.K. został wezwany do usunięcia braków zażalenia poprzez przedłożenie dokumentu z którego będzie wynikało, iż osoby, które złożyły swój podpis na tym pełnomocnictwie działając w imieniu Międzygminnego Związku Komunikacyjnego, były uprawnione do udzielenia pełnomocnictwa oraz dokumentu z którego wynikać będzie sposób reprezentacji tego Związku, z terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Powyższy brak nie został usunięty, ponieważ w odpowiedzi na wezwanie został nadesłany jedynie statut.
W tym miejscu zastrzec należy, iż z uwagi na przyczynę odrzucenia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny nie badał legitymacji Międzygminnego Związku Komunikacyjnego w J. do uczestnictwa w niniejszym postępowaniu.
W związku z powyższym, na mocy art. 178 w zw. z art. 180 i w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.