Postanowienie NSA z 2 października 2015 r., II OZ 906/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2695/13 oddalające wniosek L. L. o wyłączenie sędziego Mirosławy Kowalskiej

Sprawa

w sprawie ze skargi L. L. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

II OZ 906/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2695/13 na podstawie art. 22 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) odmówił wyłączenia sędziego WSA Mirosławy Kowalskiej od orzekania w sprawie ze skargi L. L. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia.

W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że z uzasadnienia wniosku uzasadnieniu wniosku L. L. wynika, iż wydane przez Sąd w składzie sędziego Mirosławy Kowalskiej postanowienie z dnia 6 marca 2015 r. zostało wydane w innym przedmiocie zaskarżenia, aniżeli skarżący wskazał w swej skardze. Zarzucił też, że postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, na które nie został wezwany, w związku z tym został pozbawiony prawa do sprawiedliwego i jawnego rozparzenia sprawy. Z tych względów w ocenie skarżącego wydając w/w postanowienie "Skład Sędziowski działał niesprawiedliwie i stronniczo".

Zdaniem Sądu skarżący sformułował w złożonym wniosku jedynie ogólny zarzut o stronniczości sędziego, nie wskazując konkretnych okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być zaś jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne odczucia strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób nieobiektywny. Samo przeświadczenie strony o tym, że sędzia wydaje wadliwe rozstrzygnięcia nie może być oceniane jako stanowiące podstawę wyłączenia okoliczności mogącą wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie, bowiem zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia mogą być podnoszone w środkach odwoławczych a nie we wniosku o wyłączenie sędziego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. L., wnosząc o jego uchylenie w całości. Jego zdaniem sąd I instancji naruszył art. 45 ust. 1 Konstytucji RP ponieważ zaskarżone postanowienie zapadło na posiedzeniu niejawnym. Skład Sędziowski nie był bezstronny i działał na jego szkodę wydając zaskarżone postanowienie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym kwestię wyłączenia sędziego normują przepisy art. 18 - 24 p.p.s.a. Wyczerpujący katalog przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy wymieniony został w art. 18 p.p.s.a., natomiast art. 19 p.p.s.a. zakreśla tzw. względne przesłanki wyłączenia wskazując, że niezależnie od wymienionych w art. 18 p.p.s.a. przyczyn wyłączenia, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wskazać należy, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W niniejszej sprawie sędzia, której wyłączenia domaga się skarżący, złożyła oświadczenie z dnia 15 kwietnia 2015 r., że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia jej od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. W tym miejscu wypada jedynie przytoczyć, że jak stwierdził Sąd Najwyższy: "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).

Argumenty skarżącego zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonych przez sędziów oświadczeń. W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego Mirosławy Kowalskiej i prezentowane w tym zakresie stanowisko sądu I instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, że w rozpoznawanym zażaleniu skarżący nie podniósł żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez sąd I instancji stanowiska.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.