Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 671/09, odmówił radcy prawnemu M. B., pełnomocnikowi reprezentującemu A. Ś. i M. Ś. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Wojewody M. z [...] 2009 r., nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu I instancji pełnomocnik nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uzupełnienia ww. braków nastąpiło bez jego winy, bowiem podając jako przyczynę niewykonania zobowiązania do uzupełnienia braków formalnych skargi nie poparł tego twierdzenia żadną przytoczoną okolicznością o niemożliwości skontaktowania się z mocodawcami. A zatem, nie uprawdopodobnił braku swego zawinienia.
W zażaleniu na postanowienie Sądu pełnomocnik podniósł, iż nie mógł się skontaktować ze swymi mocodawcami, gdyż nie miał do nich żadnego numeru telefonu i nie miał z nimi nigdy bezpośredniego kontaktu. W ich imieniu bowiem, występowała zawsze W. R. i to przez nią radca prawny M. B. zwracał się do A. Ś. i M. Ś. o dostarczenie wymaganych dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu temu terminowi, zaś w myśl § 4 równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji zawartym w zaskarżonym postanowieniu. W sprawie niniejszej wskazać należy, że z uwagi na fakt niemożności skontaktowania się z mocodawcami A. Ś. i M. Ś. – współuczestnikami koniecznymi w sprawie, pełnomocnik skarżących wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, uzupełnił braki formalne skargi w 3-cim dniu po upływie 7-dniowego terminu. Pełnomocnik wielokrotnie monitował występującą dotychczas w imieniu mocodawców W. R. o dostarczenie wymaganych wezwaniem Sądu pełnomocnictw.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż okoliczności te, są wystarczające, ażeby stwierdzić, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie nastąpiło z winy skarżącego.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na mocy 188 w związku z art. 197 ppsa.