Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] września 2008 r. [...] Sp. z o.o i Sp.ll Sp.k. z siedzibą w [...], przy ul. [...] wystąpiła do Starostwa Powiatowego w [...] o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru wraz z zagospodarowaniem terenu na działce nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w [...], przy ul. [...].
Zawiadomieniem z dnia [...] października 2008 r. znak [...] i zawiadomieniem z dnia [...] listopada 2008 r. znak [...] Starosta [...] poinformował strony o toczącym się postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru wraz z zagospodarowaniem terenu na działce nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w [...], przy ul. [...].
A. Ś. i W. R., współwłaściciele sąsiedniej nieruchomości, złożyli zastrzeżenia do złożonego wniosku o pozwolenie na budowę.
Decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] znak [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił [...]X Sp. z o.o. i Sp.ll Sp.k. z siedzibą w [...], przy ul. [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem w kondygnacji podziemnej i w części parteru /kategoria obiektu budowlanego Xlll/ wraz z zagospodarowaniem terenu /dojścia, dojazdy do budynku, naziemne miejsca parkingowe/ na działce nr ewid. [...], w obrębie [...], położonej w [...], przy ul. [...].
Od powyższej decyzji złożyli odwołanie z dnia [...] grudnia 2008 r, do Wojewody [...], A. Ś., M. Ś. i W. R..
Wskazali, iż. powodem odwołania są nieprawidłowości w projekcie budowlanym dostarczonym przez inwestora, nieuwzględnione przez udzielającego pozwolenia na budowę oraz niekorzystny wpływ planowanej inwestycji na działkę nr ew. [...] obr. [...] której są współwłaścicielami. Wskazali również, iż projektowany budynek nie spełnia wielu wymogów prawa budowlanego w tym przepisom Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] wskazując w uzasadnieniu, że inwestor spełnił warunki wymagane w procedurze ubiegania się o pozwolenie na budowę stosownie do treści art.32, 33 i 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, tj. do wniosku załączył: projekt budowlany wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...], uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...]/Dz.Urz.Woj. [...]. Nr [...] z 2004 r., poz. [...]/ działka nr ewid. [...] w obrębie [...] w [...], przy ul. [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem MW/MN przeznaczonym pod zabudowę wielorodzinną lub jednorodzinną. Zatem powyższa inwestycja spełnia zapis planu.
Odnosząc się do zarzutów skarżących, organ odwoławczy stwierdził, że: projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, który stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag.
Wskazał również, iż organ architektoniczno-budowlany nie może podważać rzetelności wykonania "Analizy nasłonecznienia", opracowanej przez uprawnione osoby, z której wynika, że " Wszystkie projektowane lokale oraz wszystkie lokale mieszkalne i domy istniejące w sąsiedztwie mają zapewniony normatywny dostęp światła dziennego /słonecznego/ w ilości co najmniej 3 godziny liczone pomiędzy godziną 7°° a 77°° w dniach równonocy/21 marzec, 21 wrzesień/".
Warunki gruntowo-wodne występujące w obrębie projektowanego budynku zostały opisane w " Dokumentacji geotechnicznej gruntu do projektu i budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego [...]i k/[...] ul. [...] "przez geologa A. Z., co uwzględnili projektanci w projekcie budowlanym.
Podniesiono, iż zgodnie z § 45 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta [...] "ustala się następujące minimalne wskaźniki parkingowe dla obiektów nowo-wznoszonych lub rozbudowywanych: 1/ dla zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej — 1,2 stanowiska/l mieszkanie oraz 1,5/1 mieszkanie powyżej 60m2 powierzchni". Plan przewiduje 47,1 miejsc parkingowych a dla przedmiotowego budynku zaprojektowano 54 miejsca parkingowe.
Wskazano, iż w decyzji o pozwoleniu na budowę w/w inwestycji zawarto warunek w pktl b/ "przed przystąpieniem do budowy należy dokonać rozbiórki istniejącej zabudowy na działce/../".Organ stwierdził, iż nie może uwzględniać zastrzeżeń i uwag skarżącego, jeżeli nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli W. R., A. Ś. i M. Ś. reprezentowani przez radcę prawnego M. B..
Zarzucili oni brak wyjaśnienia lub niedostateczne wyjaśnienie następujących, podnoszonych uprzednio w skardze kwestii:
- 1. naruszenie § 11 i 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 121, poz. 1139) wobec nie zaprojektowania drogi pożarowej o szerokości co najmniej 3,5 m o dopuszczalnym nacisku na oś co najmniej 100 kN, oddalonej od ściany budynku o 5-15 m wzdłuż dłuższego boku budynku, zakończonej placem manewrowym o wymiarach co najmniej 20x20m,
- 2. naruszenie wymogu § 3 w/wym. rozporządzenia, w którym mowa o konieczności zapewnienia zaopatrzenia w wodę do zewnętrznego gaszenia pożarów poprzez sieć hydrantów o odpowiedniej średnicy (w ulicy Szwoleżerów w obrębie projektowanego budynku nie ma sieci hydrantowej),
- 3. naruszenie § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75, poz.690 ze zm.).,
- 4. nie zachowanie równowagi wodnej oraz ilości miejsc parkingowych,
- 5. zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego, naruszenie obowiązku wyczerpującej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, brak w uzasadnieniu decyzji ustaleń co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia stanowiło naruszenie przepisów proceduralnych (w szczególności art. 7, 8, 9 Kpa) mogące mieć wpływ na wynik sprawy.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie.
Należy stwierdzić, iż istotą postępowania odwoławczego zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej. Organ odwoławczy ma zatem obowiązek realizacji zasady prawdy obiektywnej, przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego i wydania orzeczenia według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania swej decyzji. Nie jest przy tym związany uzasadnieniem wniesionego środka zaskarżenia. Może on, a nawet powinien skontrolować postępowanie i decyzję pierwszoinstancyjną z punktu widzenia legalności, a także celowości i słuszności rozstrzygnięcia, niezależnie od tego czy zarzuty w tym zakresie zostały podniesione przez samego odwołującego się.
Skarga jest zasadna, bowiem decyzja z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...]/2009 została wydana z naruszeniem art. 7 i 77 § 1 oraz art. 138 k.p.a.
Jak wynika z treści art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli.
Z powyższego wynika więc obowiązek organu administracji, dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powinien prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębić zaufanie obywateli do państwa (wyrok NSA OZ w Lublinie z 7 października 1983 r., SA/Lu 240/83, niepubl.). Obowiązek ten jest realizowany dzięki nakazowi zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia przez organ administracji całego materiału dowodowego.
Oznacza to, iż organ narusza prawo nie tylko w wypadku wadliwej oceny prawnej stanu faktycznego, wadliwego zastosowania prawa, ale i w równym stopniu wtedy, gdy prawidłowo zastosuje prawo do wadliwie ustalonego stanu faktycznego.
Natomiast art. 77 § 1 k.p.a. stanowi, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.
W świetle art. 138 k.p.a. organ II instancji obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Organ ten nie może ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji. Kompetencje organu odwoławczego oznaczają dokonanie merytorycznej i prawnej oceny zaskarżonej decyzji. Jeżeli nie usuwa on naruszeń prawa popełnionych przez organ I instancji - utrzymując w mocy bez zmian naruszającą prawo decyzję tego organu - wydaje decyzję również naruszającą prawo (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 14 kwietnia 1999 r. sygn. akt SA/Bk 675/98 i SA/Bk 676/98 publ. LEX Polonica).
Organ odwoławczy jest zobowiązany uwzględniać zmiany stanu prawnego i faktycznego, jakie zaszły w sprawie po wydaniu zaskarżonej decyzji organu I Instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważa, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały przez organ II instancji wyjaśnione wszystkie okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik postępowania administracyjnego.
W szczególności organ nie odniósł się do kwestii czy przedmiotowy projekt budowlany spełnia wymogi § 12 pkt 12 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. Ust. z dnia 6 sierpnia 2009 nr 124 poz. 1030).
Wprawdzie organ stwierdził, że projekt budowlany został uzgodniony z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, który stwierdził zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag (zgodnie z § 2 i 6 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r, w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej, Dz. Ust. z dnia 11 lipca 2003 r. nr 119 poz. 998), ale zdaniem składu orzekającego nie jest to wystarczające wyjaśnienie przedmiotowego zagadnienia.
Biorąc jednak pod uwagę, postanowienia § 12 ust. 1, 2 i 9 w/w rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009 r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, określające wymagania jakim powinny odpowiadać drogi pożarowe (....droga pożarowa powinna zapewniać przejazd bez cofania lub powinna być zakończona placem manewrowym....") zdaniem Sądu zachodzi konieczność weryfikacji zgodności projektu budowlanego z w/w przepisami.
Organ wydając przedmiotowa decyzję dopuścił się naruszenia prawa polegającego na niedokładnym wyjaśnieniu, rozpatrzeniu i ocenie stanu faktycznego będącego podstawa decyzji, które to uchybienie, w ocenie Sądu, miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda [...] w określonej sytuacji, mając co prawda uzgodniony projekt budowlany z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, powinien powstałe wątpliwości dot. zabezpieczeń przeciwpożarowych szczegółowo wyjaśnić między innymi poprzez uzyskanie ponownej opinii rzeczoznawcy.
Wojewoda [...] rozpatrując ponownie sprawę powinien rozważyć ww. kwestię.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w punkcie I na podstawie art. 145 § 1 ust 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W punkcie II orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ppsa.