Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J.N. (dalej jako "skarżący") przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
Sąd I instancji wskazał, że jak wynika z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu, Sąd na rozprawie, która odbyła się 23 października 2013 r. pouczył skarżącego o możliwości zaskarżenia wyroku, jednak skarżący źle zrozumiał pouczenie. Wskazał, że ma problemy ze wzrokiem i słuchem, zaś o konieczności złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia dowiedział się podczas wizyty u adwokata. Skarżący załączył kserokopie zaświadczenia lekarskiego, z których wynika, że cierpi na niedosłuch, a także leczy się przewlekle z powodu jaskry i z tego powodu ma trudności w komunikowaniu się z otoczeniem.
Odmawiając przywrócenia terminu, Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu I instancji, schorzenia wskazane w zaświadczeniu bez wątpienia wpływają na zdolność skarżącego do komunikacji z otoczeniem. Niedosłuch i jaskra są chorobami wpływającymi na zdolności postrzegania i jako takie w znacznym stopniu ograniczają zarówno możliwość czytania, jak i przyswajania przez skarżącego dźwięków i słów wypowiadanych do niego. Jednocześnie jednak Sąd I instancji wskazał, że skarżący o konieczności złożenia wniosku o przywrócenie terminu został pouczony w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżący zamieszkuje z małżonką oraz pełnoletnią córką, które w przypadku niemożności zapoznania się z treścią pouczeń przez skarżącego mogły mu odczytać treść tego pouczenia.
Ponadto z protokołu rozprawy wynika, że doszło do pouczenia skarżącego o przysługujących mu uprawnieniach w przedmiocie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, w tym o terminie do złożenia takiego wniosku.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Wniósł o zmianę postanowienia i przywrócenie mu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku. W jego ocenie, działanie Sądu I instancji jest niesprawiedliwe i krzywdzące.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska zaprezentowanego w zaskarżonym postanowieniu. Skarżący był pouczony o trybie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Jednak jako przesłankę przywrócenia terminu wskazuje błędne zrozumienie pouczenia przedstawionego na rozprawie przez Sąd I instancji, podczas której skarżący występował osobiście i samodzielnie. Jednocześnie Sąd I instancji nie kwestionuje, że stan zdrowia skarżącego ogranicza jego kontakt z otoczeniem i mógł spowodować problemy ze zrozumieniem pouczenia. Warto przy tym zaznaczyć, że skarżący udokumentował podnoszone okoliczności stosownym zaświadczeniem lekarskim. Nie bez znaczenia jest również podeszły wiek skarżącego, który urodził się w 1927 r. Okoliczności ta pozwalały na przyjęcie, że strona w tym przypadku nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku.
To z kolei oznacza, że Sąd I instancji nietrafnie ocenił przesłanki przywrócenia terminu wynikające z art. 86 § 1 p.p.s.a., co umożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uchylenie zaskarżonego postanowienia i jednoczesne przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej objętej wnioskiem.
Z powyższych względów i na podstawie art. 188 w związku z art. 86 § 1 oraz w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.