Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt. II SA/Wr 420/06, pozostawił bez rozpoznania wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na załącznik nr 3 w przedmiocie opinii Komisji ds. Ochrony Powierzchni przy Wyższym Urzędzie Górniczym z dnia [...] września 2004 r. do uchwały Rady Miejskiej w Lubinie z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie odstąpienia od sporządzenia planu dla terenu górniczego "Lubin I" i "Małomice I" w granicach terenu chronionego miasta Lubina. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że pomimo wezwania J. K. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu obowiązku tego nie wykonał.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K., wyrażając tym samym swoje niezadowolenie z zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Zgodnie zaś z art. 257 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, mimo, że został do tego wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do tego wezwania.
Zaskarżone postanowienie jest zatem słuszne i zgodne z prawem, wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie zawiera jakichkolwiek argumentów, które mogłyby podważyć jego prawidłowość, w konsekwencji czego zażalenie należało oddalić.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 i 198 ppsa.