Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 13 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 977/12

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary
Rozpoznanie
w dniu 13 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2012 r., sygn. akt VII SAB/Wa 2/12 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi E.Z. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.

Sentencja

postanawia:

  1. oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. E. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia wezwano skarżącego do nadesłania zażalenia złożonego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie.

W związku z niewykonaniem ww. zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt VII SAB/Wa 2/12, odrzucił skargę E. Z. Pismem z dnia 13 lipca 2012 r. E. Z. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków przedmiotowej skargi. Do wniosku załączono kopię pisma skarżącego z dnia 15 września 2004 r. skierowanego do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że nie nadesłał ww. pisma w zakreślonym terminie, gdyż nie posiadał go w swoim zbiorze dokumentów. Podał, że pismo to było składane wspólnie z K. F. i jedyna jego kopia znajdowała się w jej dokumentacji.

Pismem z dnia 7 sierpnia 2012 r. skarżący poinformował Sąd, że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi ustała w dniu 8 lipca 2012 r., tj. w dniu, w którym skarżący otrzymał od siostrzenicy zmarłej K. F. kopię pisma z dnia 15 września 2004 r.

Postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. Z. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu, nie dokonał czynności, której terminowi uchybił, czyli nie nadesłał zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a. do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. W ocenie Sądu zażalenia takiego nie stanowi nadesłana przez skarżącego kopia pisma z dnia 15 września 2004 r. Nie została zatem spełniona przez skarżącego przesłanka przywrócenia terminu polegająca na obowiązku dokonania czynności, której termin nie został dochowany.

Zażaleniem E. Z. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając Sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych stanowiących podstawę orzeczenia przez nieuprawnione przyjęcie, że treść pisma z dnia 15 września 2004 r. załączonego do wniosku z dnia 13 lipca 2012 r. nie stanowi zażalenia złożonego w trybie art. 37 k.p.a., co w efekcie doprowadziło do odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i nie rozpatrzenie jej.

Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia w całości i przywrócenie skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 5 grudnia 2011 r. celem jej merytorycznego rozpatrzenia oraz zasądzenie zwrotu kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że z zawartego w piśmie z dnia 15 września 2004 r. zdania "ponownie wnosimy o wydanie decyzji w sprawie doprowadzenia segmentów budynku przy ul. B. w W. do stanu zgodnego z zatwierdzonym projektem budowlanym" wyraźnie wynika, że dotychczasowe żądanie autora pisma w przedmiocie wydania określonej decyzji nie zostało wykonana, z czym autor pisma się nie zgadza. Brak zatytułowania pisma "zażaleniem" nie ma tu znaczenia. Istotny jest przy tym fakt, że skarżący działając w zaufaniu do organów administracji publicznej wystąpił o wydanie określonej decyzji a następnie szeregiem pism monitował i skarżył brak reakcji organu. Jest to wystarczające do uznania, że miało miejsce zaskarżenie bezczynności organu, którego wymaga art. 37 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.

Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że przesłane przez skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pismo z dnia 15 września 2004 r. nie stanowiło zażalenia na niezałatweinie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Z treści powyższego pisma wynika bowiem, że jest to wezwanie do wykonania wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2004 r. Świadczy o tym również data, w której zostało sporządzone. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, iż nie jest to zażalenie z art. 37 k.p.a. i odmówił E. Z. w okolicznościach niniejszej sprawy przywrócenia terminu.

Podkreślenia jednak wymaga, że odrzucenie skargi postanowieniem z dnia 8 marca 2012 r. nie pozbawia skarżącego prawa do ponownego wniesienia skargi na bezczynność organu, oczywiście po uprzednim wypełnieniu dyspozycji z art. 37 k.p.a., jeśli ewentualna bezczynność organu nadal ma miejsce.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.