Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 czerwca 2016 r. odrzucił zażalenie R. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1896/14 w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do załatwienia sprawy.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 13 stycznia 2015 r. wydał postanowienie, mocą którego odrzucił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej R. K..
W związku z wniesieniem przez R. K. zażalenia na powyższe postanowienie z dnia 13 stycznia 2015 r., Przewodniczący Wydziału VII zarządzeniem z dnia 22 lipca 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny mocą postanowienia z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II OZ 310/16 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 12 maja 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 22 lipca 2015 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 maja 2016 r.
Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że na konto Sądu od skarżącego nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego od zażalenia.
Wobec braku uiszczenia przez stronę należnej opłaty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej: "P.p.s.a."), postanowił odrzucić zażalenie R. K. na postanowienie z dnia 13 stycznia 2015 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie R. K. wniósł o jego uchylenie. Zarzucając naruszenie prawa skarżącego do sądu skarżący wskazał, że w sprawie orzekała sędzia J. A., która została objęta jego wnioskiem o wyłączenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w aktach sprawy znajduje się nierozpoznane zażalenie skarżącego (k. 126) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1896/14, którym oddalono jego wniosek o wyłączenie sędziego tego Sądu J. A.. Zgodnie z art. 20 § 3 P.p.s.a., do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności niecierpiące zwłoki. Oznacza to, że sędzia, co do którego toczy się postępowanie o jego wyłączenie, może dokonywać tylko tych czynności, których niedokonanie lub opóźnienie w dokonaniu może wpłynąć negatywnie na pozycję prawną strony w postępowaniu, uniemożliwiając lub utrudniając właściwe rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy. Do czynności niecierpiących zwłoki należą m.in. czynności związane z nadaniem zażaleniu dalszego biegu polegające na wezwaniu do usunięcia braków formalnych wniesionego pisma.
W niniejszej sprawie sędzia, co do której złożono wniosek o wyłączenie, orzekła o odrzuceniu zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 13 stycznia 2015 r. o odrzuceniu jego zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 26 listopada 2014 r., którym odrzucono skargę kasacyjną R. K. od postanowienia z dnia 16 października 2014 r. odrzucającego skargę strony. Wskazane orzeczenie w przedmiocie odrzucenia zażalenia nie może zostać zaliczone do czynności, o jakich mowa w art. 20 § 3 P.p.s.a., albowiem rozstrzygnięcie takie wkracza już w sferę prawa do sądu, a temu prawu służy między innymi instytucja wyłączenia sędziego. Ocena wystąpienia przez wskazanego sędziego przesłanek odrzucenia wniesionego środka odwoławczego mogłaby nastąpić dopiero po prawomocnym rozstrzygnięciu kwestii zasadności wniosku o jego wyłączenie. Z uwagi na brak podjęcia czynności związanych z rozpoznaniem wniesionego przez skarżącego zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie sędziego, orzeczenie przez sędziego objętego wnioskiem w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 stycznia 2015 r. należy uznać za niedopuszczalne do czasu prawomocnego orzeczenia w przedmiocie wyłączenia.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.