Uzasadnienie
Pismem z 6 lipca 2020 r. M. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2019 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie umorzenia zaległości (sprawa oznaczona sygn. akt III SA/Wa 1771/19).
Zdaniem skarżącego o przewlekłości postępowania sądowoadministracyjnego świadczy to, że w odstępie sześciu miesięcy zostały do niego skierowane dwa wezwania do uiszczenia tej samej opłaty sądowej, pomimo że wnioskował o zwolnienie od kosztów sądowych. Świadczy to, zdaniem Skarżącego, że postępowanie zmierza w niewłaściwym kierunku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75), dalej jako: "ustawa o skardze" strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).
Pismo zawierające skargę musi spełniać określone w art. 6 tej ustawy wymogi. Są to wymogi przewidziane dla każdego pisma w sprawie (art. 6 ust. 1 tej ustawy) oraz wymogi odnoszące się do tego szczególnego środka, a mianowicie żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 ustawy o skardze).
Skarga jest niezasadna. Z akt postępowania wynika, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2019 r., pismem z dnia 23 sierpnia 2019 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł.
Skarżący w dniu 16 września 2019 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 31 października 2019 r. referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (sygn. akt III SPPW/a 562/19).
Po rozpoznaniu sprzeciwu postanowieniem z 6 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.
Skarżący złożył w dniu 3 stycznia 2020 r. kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 13 marca 2020 r. referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (sygn. akt III SPP/Wa 83/20).
Zarządzeniem z dnia 8 czerwca 2020 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 22 sierpnia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi.
Z powyższego wynika, że Skarżący był – jak podnosi w skardze - dwukrotnie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Pierwsze wezwanie miało miejsce w dniu 23 sierpnia 2019 r., a drugie 8 czerwca 2020 r. Powtórne wezwanie skarżącego do uiszczenia opłaty sądowej, skierowane po kilku miesiącach od pierwszego wezwania, nie wynikało z przewlekłego działania Sądu, lecz było konsekwencją, dwóch zainicjowanych przez Skarżącego postępowań o przyznanie prawa pomocy poprzez m.in. zwolnienie od kosztów sądowych.
Ponieważ wnioski te nie zostały uwzględnione, Skarżący po ich rozpoznaniu został powtórnie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
Tym samym skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki należało oddalić na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze.