Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od zaskarżonego do Naczelnego Sądu Administracyjnego wyroku skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że mieszka ona z rodzicami w wynajmowanym mieszkaniu na terenie Białorusi. Obecnie nie pracuje, nie jest w stanie znaleźć żadnej pracy i pozostaje bez stałego źródła dochodu. Nie posiada nieruchomości ani innego majątku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Stronie wnoszącej skargę kasacyjną wyjaśnić należy, że kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Brak jest również innych przepisów w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. postanowienia NSA: z 11 kwietnia 2019 r., I OSK 774/19; z 29 października 2020 r., II FSK 1765/20).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.