Uzasadnienie
Pismem z 8 czerwca 2022 r. Agencja Mienia Wojskowego Oddział Regionalny w L. (dalej: Agencja) wniosła o dokonanie wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2022 r. oraz jego uzasadnienia, poprzez określenie, jakie dokładnie koszty obejmuje zasądzona na rzecz Agencji kwota kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w uzasadnieniu wyroku powołana została jedynie podstawa prawna zasądzenia tych kosztów, bez wskazania na składniki zasądzonych kosztów i tego powodu uzasadnienie jest niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie, jakie koszty zostały zasądzone, w tym częściowo zasądzone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o dokonanie wykładni jest bezzasadny.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienie NSA z 1 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1530/12 – powoływane orzeczenia dostępne są na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej dodatkowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (por. postanowienie NSA z 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 662/09).
Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku o dokonanie wykładni wyjaśnić należy, że zarówno wynagrodzenie pełnomocnika Agencji jak i pozostałe elementy zasądzonej kwoty kosztów wynikają z obowiązujących przepisów prawa. W uzasadnieniu wyroku wprost wskazano na podstawę prawną zasądzenia kosztów postępowania, tj. art. 203 pkt 1 oraz art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Pierwsze dwa z powołanych przepisów określają zasadę ponoszenia kosztów postępowania – odpowiednio na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym i wojewódzkim sądem administracyjnym. Ostatni z powołanych przepisów wskazuje co składa się na koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika. Ponieważ w rozpoznanej sprawie odstąpiono częściowo od zasądzenia pełnych kosztów zastępstwa pełnomocnika Agencji, powołana została podstawa do takiego rozstrzygnięcia, wynikająca z art. 207 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w uzasadnieniu powody zastosowania tego przepisu.
Określenie zatem co składa się na zasądzoną wysokość kosztów postępowania sądowego, wymaga jedynie dokonania prostej operacji rachunkowej. Pełnomocnik Agencji powinien zatem od zasądzonej kwoty odjąć poniesione wydatki w postępowaniu sądowym (wpis od skargi, opłata skarbowa od pełnomocnictwa, opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz wpis od skargi kasacyjnej). Pozostała część kwoty stanowi wynagrodzenie pełnomocnika Agencji. Domaganie się dokonania takiej prostej operacji matematycznej od Naczelnego Sądu Administracyjnego, jest nieuzasadnione i zmierza nie do dokonania wykładni wyroku, lecz do uzupełnienia argumentacji wyrażonej w jego uzasadnieniu, co jak wyżej wskazano, jest niedopuszczalne.
Dlatego też wniosek o wykładnię wyroku jest nieuzasadniony, ponieważ rozstrzygnięcie w zakresie zasądzonej kwoty zwrotu kosztów postępowania sądowego jest jednoznaczne.
Na marginesie należy jedynie zauważyć, że ze złożonego wniosku nie wynika, czy uzasadnienie wyroku zdaniem Agencji "jest niejednoznaczne", czy też "dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie, jakie koszty zostały zasądzone". Agencja użyła bowiem spójnika "lub", co mogłoby sugerować, że to Naczelny Sąd Administracyjny przy uwzględnieniu wniosku powinien "wybrać", która przesłanka będzie uzasadniona. Należycie sporządzony wniosek o wykładnię wyroku powinien wyraźnie wskazywać, dlaczego wnoszący uważa, że wyrok bądź jego uzasadnienie są "niejednoznaczne", bądź "dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie" motywów rozstrzygnięcia.
Z powyższych względów na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Paweł Dąbek Jolanta Sokołowska Sławomir Presnarowicz