Uzasadnienie
- 1. Zaskarżonym wyrokiem z 19.01.2021 r., sygn. akt I SA/Gd 499/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę I. N. i P. N. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z 13.12.2019 r., nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
- 2. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wnieśli o "wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący nie wyjaśnili okoliczności uzasadniających zasadność wniosku.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 3.1. Wniosek skarżących jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Kompetencja do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej została uregulowana w art. 61 § 3 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten może być odpowiednio stosowany w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej, nie obejmując swoim zakresem możliwości wstrzymania wykonania nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny nie został wyposażony w prawo wstrzymania wykonania zaskarżonego skargą kasacyjną orzeczenia (wyroku lub postanowienia) wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy przewidują jedynie możliwość wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego w przypadku wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 284 p.p.s.a.), co oznacza, że w aktualnym stanie prawnym brak jest podstawy do wnioskowanego przez skarżących wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. postanowienie NSA z 11.04.2019 r., I OSK 774/19; z 29.10.2020 r., II FSK 1765/20).
- 3.2. Należy przy tym zwrócić uwagę, że nawet przy założeniu, że wniosek skarżących nie zawierałby uchybienia konstrukcyjnego w omawianym zakresie, winien podlegać oddaleniu z uwagi na brak jego uzasadnienia. Ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z wnioskiem w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a., uzależniając możliwość udzielenia ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, zaś obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże winna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, co w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca.
- 3.3. Mając na względzie powyższe, wniosek skarżących jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a.
Sędzia Stanisław Bogucki