Uzasadnienie
Wyrokiem z 25 maja 2022 r., sygn. akt III FSK 614/21 Naczelny Sąd Administracyjny po wydanego w sprawie ze skarg kasacyjnych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu i "C." sp. z o.o. z siedzibą w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt I SA/Wr 639/18 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r., w pkt 1 oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu, w pkt 2 oddalił skargę kasacyjną "C." sp. z o.o. z siedzibą w P. W piśmie z 24 lipca 2022 r. (data wpływu 29 lipca 2022 r.) pełnomocnik spółki wniósł o sprostowanie ww wyroku poprzez zmianę sygnatury akt, ponieważ ta sama sygnatura została nadana wyrokowi Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2022 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie może być uwzględniony.
Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. (który z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może jednak prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia (por. np. postanowienie NSA z 3 września 2013 r., II OZ 665/13, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej: "CBOSA").
W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą ww okoliczności. Prawidłowa jest sygnatura wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, III FSK 614/21 z 25 maja 2022 r. rozpoznającego sprawę w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. Natomiast sygnatura wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2022 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. – o której wspomina pełnomocnik, to III FSK 641/21. Zatem wniosek pełnomocnika o sprostowanie wyroku nie może zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 193 p.p.s.a.