Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2022 r., sygn. akt III FSK 811/21, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej E.S. (dalej: skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 4256/17, w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej: Minister) z dnia 20 października 2017 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości spółki z tytułu wpłat na PFRON, oddalił skargę kasacyjną, a także zasądził, na rzecz Ministra od skarżącego, kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09).
Na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku omyłkowo wskazano, iż zwrot kosztów postępowania kasacyjnego zasądzony jest na rzecz "Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej", a nie na rzecz "Ministra Rodziny i Polityki Społecznej". Na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 października 2020 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej (Dz.U. z 2020 r., poz. 1735) w miejsce dotychczasowego Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej utworzone zostało Ministerstwo Rodziny i Polityki Społecznej, z mocą od dnia 6 października 2020 r.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.