Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. III SA/Wa 381/20, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Warszawie z dnia 10 grudnia 2019 r. w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2014 r.
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji podał, że pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. spółka wniosła skargę na ww. decyzję SKO w Warszawie.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z dnia 3 marca 2020 r., wezwano spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2000 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wobec zawieszenia z dniem 14 marca 2020 r. biegu terminów w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, w dniu 29 czerwca 2020 r. zarządzono ponowne doręczenie spółce odpisu zarządzenia z dnia 3 marca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie to zostało doręczone spółce w dniu 5 sierpnia 2020 r.
Spółka nie odpowiedziała na ww. wezwanie.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych według stanu na dzień 28 sierpnia 2020 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi do niniejszej sprawy.
Wskazywanym na wstępie postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, skoro z akt sądowych sprawy wynika, że pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 5 sierpnia 2020 r. to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 6 sierpnia 2020 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 12 sierpnia 2020 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 28 sierpnia 2020 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że spółka nie uiściła wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
Na powyższe postanowienie, w ustawowym terminie, spółka złożył zażalenie, wnosząc jego uchylenie. Spółka złożyła również wniosek o przywrócenie terminu i wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozpatrzenia tego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu Przewodniczącej Wydziału III z dnia 3 marca 2020 r., wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono spółce w dniu 5 sierpnia 2020 r. – przesyłkę poleconą odebrał upoważniony pracownik spółki. Termin do uiszczenia należnego wpisu upływał zatem w dniu 12 sierpnia 2020 r. (środa). Ponieważ spółka nie opłaciła wpisu w zakreślonym terminie, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a.
Podniesione w zażaleniu okoliczności dotyczące powodów nieterminowego uiszczenia wpisu, nie mają wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. W ramach kontroli zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny oceniał wyłącznie, czy w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. Okoliczności przedstawione przez spółkę, które zostały wskazane również we wniosku o przywrócenie terminu, będą przedmiotem oceny w odrębnym postępowaniu.
Na uwzględnienie nie zasługuje wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ przed przystąpieniem do oceny zasadności przywrócenia terminu konieczne jest ustalenie, czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę spółki w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. W przypadku, gdyby zaskarżone rozstrzygniecie Sądu pierwszej instancji okazało się nieprawidłowe i wymagało uchylenia, uprzednie orzeczenie w zakresie przywrócenia terminu byłoby przedwczesne.
Uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił stan faktyczny sprawy i właściwie zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.