Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 stycznia 2020 r. R.R. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2019 roku. Zarządzeniem z dnia 9 marca 2020 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500,00 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu od skargi. Z uwagi na nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 6 lipca 2020 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania.
Zarządzeniem z dnia 2 września 2020 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 marca 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Skarżący osobiście odebrał powyższe wezwanie w dniu 8 września 2020 r., a z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo - Budżetowy WSA w Poznaniu wynika, że do dnia 8 października 2020 r. wpłata nie została zaksięgowana.
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że skoro strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, skargę należało odrzucić.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, w którym wskazał, że w dniu 15 września 2020 r. nadał do Sądu przesyłkę, z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niezasadne podlega oddaleniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od skargi nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a.
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych zdarzeniem, które zawiesza obowiązek uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W przypadku zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób niekorzystny dla skarżącego, skarżący wzywany jest do uiszczenia wpisu sądowego. Co istotne, ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wywołuje już jednak skutków suspensywnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 18 czerwca 2009 r., sygn. akt I FZ 159/09; z 24 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 444/10; z 28 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 1003/10; z 26 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 66/15; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od skargi, pomimo skutecznie doręczonego wezwania, WSA w Poznaniu zobligowany był skargę odrzucić, stosownie do wyraźnej dyspozycji art. 220 § 3 P.p.s.a. W tym kontekście zaskarżone rozstrzygnięcie sądu ocenić należy jako zgodne z prawem i w pełni uzasadnione zaistniałymi w sprawie zdarzeniami procesowymi, na które trafnie powołał się sąd w pisemnych motywach wydanego postanowienia.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.