Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 350/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw C. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") na decyzję Ministra Finansów z 20 grudnia 2023 r. w przedmiocie ulgi płatniczej.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że przyczyną odrzucenia sprzeciwu było nieuzupełnienie braku formalnego sprzeciwu poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Sąd I instancji wskazał, że przesyłka sądowa zawierające wezwanie sądowe z 19 lutego 2024 r. do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej została doręczona stronie na wskazany w sprzeciwie adres w dniu 23 lutego 2024 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upływał 1 marca 2024 r. Do dnia wydania przedmiotowego postanowienia Sądu I instancji strona braku formalnego sprzeciwu nie uzupełniła.
Pismem z 12 kwietnia 2024 r. Spółka złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów art. 15 ust. 1 i 16 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 685 z późn. zm.), wskazując że powołane przepisy ustawy o KRS tworzą domniemanie powszechnej znajomości treści wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym. Biorąc pod uwagę powszechną znajomość wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym brak jest konieczności składania dokumentu zawierającego umocowanie do działania w imieniu spółki prawa handlowego, w sytuacji gdy w Krajowym Rejestrze Sądowym ujawnione zostały dane osób uprawnionych do jej reprezentowania, a ustawa o KRS, w art. 15 i 16 wskazuje, że nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Tym samym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Zarządzeniem z 22 kwietnia 2024 r., Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm; dalej: "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535).
Jednocześnie kolejnym zarządzeniem z 22 kwietnia 2024 r., Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Spółkę do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (KRS) oraz złożenie 1 odpisu zażalenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Skarżąca uzupełniła braki formalne zażalenia w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Ponadto organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu na podstawie art. 29 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wydziału wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu. Stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga (na podstawie art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej) powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje jej odrzuceniem. W niniejszej sprawie sprzeciw dotknięty był brakiem formalnym, tj. nie zawierał jako pierwsze pismo w sprawie załączonego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS aktualny na dzień wniesienia sprzeciwu tj. 29.01.2024. lub pełny odpis KRS).
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił sprzeciw, gdyż pomimo wezwania sądu nie został uzupełniony brak formalny sprzeciwu w postaci przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki. Podkreślenia wymaga, że z akt sprawy bezspornie wynika, czego również nie kwestionuje sama skarżąca w sporządzonym środku zaskarżenia, że została prawidłowo wezwana do uzupełnienia ww. braków. Skarżąca wskazuje, iż nie miała obowiązku przedkładać wydruku z KRS, gdyż w Krajowym Rejestrze Sądowym ujawnione zostały dane osób uprawnionych do jej reprezentowania, czego Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela, albowiem Spółka winna przestrzegać wskazań z art. 46 p.p.s.a.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.