Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 20/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw T. L. (dalej: skarżący) na zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 listopada 2018 r. w sprawie skargi strony na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 października 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego. Jako podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazano art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.).
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że zarządzeniem z dnia 23 listopada 2018 r. pozostawiono bez rozpoznania wnioski skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. W dniu 9 stycznia 2019 r. skarżący wniósł za pośrednictwem poczty elektronicznej ePUAP sprzeciw od tego zarządzenia. Pismem z dnia 6 marca 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych sprzeciwu, poprzez jego podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 26 marca 2019 r. W odpowiedzi na nie Skarżący nadesłał w dniu 1 kwietnia 2019 r. (za pośrednictwem poczty elektronicznej e-PUAP), przedmiotowy sprzeciw opatrzony podpisem elektronicznym. W tym stanie rzeczy, uznając, że braki formalne sprzeciwu nie zostały uzupełnione (nie został on w sposób prawidłowo podpisany własnoręcznie), sąd pierwszej instancji odrzucił sprzeciw.
Skarżący wniósł zażalenie od zapadłego orzeczenia wnosząc o jego uchylenie. W ocenie strony złożone pismo odpowiada wszelkim wymaganiom i zostało podpisane w sposób prawidłowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 259 § 1 P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a., strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Spór w sprawie dotyczy prawidłowości podpisania sprzeciwu złożonego przez stronę w dniu 9 stycznia 2019 r. Sprzeciw został złożony za pośrednictwem poczty elektronicznej ePUAP, w związku z czym sąd wezwał stronę do jego podpisania. Skarżący, w wykonaniu tego wezwania, w dniu 1 kwietnia 2019 r. podpisał sprzeciw przesyłając go do sądu za pośrednictwem systemu ePUAP.
Takie działanie strony nie mogło zostać uznane za skuteczne.
Wymaga bowiem wskazania, że składanie pism w formie elektronicznej jest możliwe na podstawie ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2014 r. poz. 183), która weszła w życie z dniem 31 maja 2019 r. Na podstawie art. 10 ust 2 tej ustawy do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 (tj. P.p.s.a.), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego przepisu, stosuje się przepisy dotychczasowe, z tym że w postępowaniach tych strona może dokonać wyboru wnoszenia pism za pośrednictwem systemu teleinformatycznego wykorzystywanego przez sąd do obsługi doręczeń oraz ich doręczania przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie, skarżący dopiero od dnia 31 maja 2019 r. mógł dokonać wyboru trybu wnoszenia pism i skutecznie wnieść do sądu pismo w formie elektronicznej bez własnoręcznego podpisu. W terminie do którego należało uzupełnić braki formalne sprzeciwu takie działania nie miały podstawy prawnej a tym samym nie wywoływały skutków prawnych. Brak podpisu uniemożliwiał nadanie sprzeciwu dalszego biegu.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.