Uzasadnienie
Postanowieniem z 21 października 2022 r. sygn. akt I SA/Po 385/22, w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 28 lutego 2022 r., w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie skarżącego z dnia 11 sierpnia 2022 r. na postanowienie z dnia 13 lipca 2022 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że złożone w dniu 11 sierpnia 2022 r. zażalenie skarżącego na to postanowienie jest niedopuszczalne, bowiem zostało wniesione przed doręczeniem mu odpisu ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wniósł o uchylenie w całości ww. postanowienia oraz uznanie wszystkich dotychczasowych argumentacji/racji popełnionych p/skarżącego w dotychczasowych skargach.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W dniu 20 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł skargę na orzeczenia postanowienie Dyrektora IAS w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 maja 2022 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL, nadesłanie podpisanej skargi oraz podpisanego jej odpisu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu 20 czerwca 2022 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał podpisaną skargę wraz z jej podpisanym odpisem, ale nie nadesłał numeru PESEL. Postanowieniem z 13 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu z powodu niewskazania przez skarżącego numeru PESEL skargę odrzucił. Odpis ww. postanowienia został dwukrotnie awizowany (20 i 28 lipca 2022 r.), a w dniu 5 sierpnia operator pocztowy zwrócił przesyłkę jako niepodjętą w terminie. Na potwierdzeniu jej odbioru adnotacje o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym (wraz z wskazaniem jego adresu) oraz dacie i miejscu umieszczenia zawiadomienia adresata o pozostawieniu ww. przesyłki nie zostały opatrzone ani datą, ani podpisem doręczającego. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 11 sierpnia 2022 r. odpis postanowienia został skarżącemu doręczony ponownie, co nastąpiło 1 września 2022 r.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że adresowana do skarżącego przesyłka zawierającą odpis postanowienia z 13 lipca 2022 r. nie można uznać za prawidłowo doręczoną w trybie tzw. fikcji doręczenia, uregulowanej przepisami art. 73 P.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach potwierdzenia odbioru zwróconej Sądowi przesyłki (k.
32) wynika wprawdzie, że była dwukrotnie awizowana (20 i 28 lipca 2022 r.), zawiadomienie o jej pozostawieniu w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu 20 lipca 2022 r. pozostawiono na drzwiach adresata i przesyłkę w tym Urzędzie przechowywano do 5 sierpnia 2022 r., kiedy to zwróconą ją do nadawcy, jednakże na potwierdzeniu odbioru, mimo prawidłowo wypełnionych odpowiednich rubryk, brak podpisu osoby doręczającej tę przesyłkę, jak i daty, w której powyższe adnotacje zostały zamieszczone. Brak tego podpisu prowadzi do prawnej bezskuteczności tego rodzaju doręczenia, co oznacza, że brak podstaw do stwierdzenia, że odpis ww. postanowienia został skarżącemu doręczony, jak i do wskazania daty tego doręczenia. Z tego też powodu skarżącemu odpis postanowienia z 13 lipca 2022 r. został przez Sąd przesłany ponownie i korespondencja ta została skutecznie doręczona w dniu 1 września 2022 r. (k. 37 akt) w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a.
Zasadnie zatem ocenił Sąd pierwszej instancji, że w związku ze skutecznym doręczeniem skarżącemu przesyłki w dniu 1 września 2022 r. wniesienie przez skarżącego w dniu 11 sierpnia 2022 r. zażalenia na postanowienie z 13 lipca 2022 r. było niedopuszczalne.
Odnosząc się natomiast do uwag skarżącego dotyczących nr PESEL, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że na stronie wnoszącej pismo spoczywa obowiązek wypełnienia wszystkich warunków formalnych określonych w art. 46-47 p.p.s.a. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. jednoznacznie stanowi, że na wezwanie przewodniczącego strona uzupełnia braki formalne pisma, które uniemożliwiają nadanie mu prawidłowego biegu. Wniesienie pisma zawierającego wszystkie wymagane elementy, a także uzupełnienie jego braków niewątpliwie należy zaliczyć do czynności strony. Przyjęty w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podział czynności z uwagi na kryterium podmiotowe (czynności sądu, strony i innych uczestników postępowania), wyklucza podejmowanie czynności nienależących do danego podmiotu, co jest związane z określoną w ustawie pozycją każdego z tych podmiotów. Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazanie numeru PESEL przez organ nie dezaktualizuje obowiązku skarżącego w tym zakresie.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.