Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 maja 2023 r., sygn. akt III FZ 103/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 16 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Op 172/22 odrzucające zażalenie J. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 27 grudnia 2022 r. w sprawie ze skargi J. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 11 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Op 105/22.
Pismem z 18 lipca 2023 r. J. B. wniósł skargę o wznowienie postępowania w imieniu własnym, sam ją sporządzając.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisu art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy poniższe nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175. Według przepisu art. 175 w zw. z art. 276 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania (gdy właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny) może zostać sporządzona tylko przez wymienione w tym artykule osoby. Powyższe oznacza, że do skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem NSA ma zastosowanie przymus adwokacko-radcowski, czyli musi być ona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego.
W tej sprawie skarżący nie spełnił wymagań, o których mowa w art. 175 w zw. z art. 276 p.p.s.a. i skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA sporządził osobiście. Brak ten musi powodować odrzucenie skargi wznowieniowej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 276 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.