Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 maja 2022 r., I SA/Gd 334/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę skarżącego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Dyrektora IAS została przesłana na adres skarżącego, awizowana w dniu 28 grudnia 2021 r., później awizowana powtórnie, a następnie odebrana w dniu 11 stycznia 2022 r. przez pełnomocnika – T. P., co poświadcza zwrotne potwierdzenie odbioru ww. decyzji. W decyzji organu znajdowało się prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W związku z powyższym, zgodnie z zasadami obliczania terminu określonymi w art. 83 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") zakreślony trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 10 lutego 2022 r. Natomiast skarga w niniejszej sprawie została nadana w dniu 15 lutego 2022 r. (data stempla pocztowego, k. 6 akt sądowych), a więc po upływie ww. terminu do jej wniesienia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
Skarżący w zażaleniu wniósł o jego uchylenie i zarzucił mu naruszenie art. 58 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja została przesłana na adres skarżącego, awizowana 28 grudnia 2021 r., później awizowana powtórnie, a następnie odebrana w 11 stycznia 2022 r. przez pełnomocnika, co poświadcza zwrotne potwierdzenie odbioru ww. decyzji.
W związku z powyższym, wobec uznania, że w sprawie zaistniała okoliczność procesowa, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi), sąd administracyjny pierwszej instancji zobligowany był skargę odrzucić. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza w konsekwencji, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Uzasadnienie zażalenia nie zawiera argumentacji mogącej podważyć ustalenia dokonane na podstawie dokumentu urzędowego jakim jest zwrotne poświadczenie odbioru.
Ponadto twierdzenie skarżącego o dacie doręczenia mu przesyłki przez pełnomocnika jest gołosłowne, gdyż nie ostało poparte żadną argumentacją. Nadmienić należy, że ewentualne kwestie związane z doręczeniem mogą być przedmiotem postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi i nie mogą być rozpoznawane w niniejszym postępowaniu.
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.