Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 24 listopada 2023 r., sygn. akt III FZ 547/23

Uzasadnienie

1. 1. Postanowieniem z 8.09.2023 r. o sygn. I SA/Wr 657/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – po rozpoznaniu sprawy ze skargi T. B.(dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 1.06.2023 r., nr 0201-IEW1.4123.8.2023.MW, wydaną w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich - odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
2. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
3. 2.1. W skardze z 5.07.2023 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie został uzasadniony.
4. 2.2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nie uzasadnił złożonego wniosku w stopniu dającym podstawę do jego uwzględnienia, jak i nie przedstawił ewentualnej dokumentacji na jego poparcie.
5. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
6. 3.1. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. W zażaleniu odniósł się do swojej sytuacji materialnej i wskazał, że jego majątek został już uszczuplony przez działalność nieuczciwego wspólnika. W jego ocenie zapłata przez niego zobowiązania podatkowego doprowadziłaby do podwójnego uszczuplenia jego majątku – po pierwsze na skutek bezprawnych działań wspólnika, a po wtóre na skutek pobrania z jego majątku kwoty ponad 80.000 zł tytułem zobowiązań podatkowych spółki.
7. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
8. 4.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wydając postanowienie w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a.), co nie wpływa na to, że przesłanką wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten wskazuje przesłanki pozytywne uwzględnienia wniosku, które stanowią: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W rozpoznawanej sprawie należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że skarżący nie wykazał istnienia określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W realiach niniejszej sprawy skarżący zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego, lecz w żaden sposób go nie uzasadnił. Nie przedstawił żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazał żadnych dokumentów przemawiających na rzecz wniosku. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uniemożliwiał WSA we Wrocławiu jego merytoryczną ocenę.

W świetle powyższego należy przyjąć, że skarżący nie wykazał aby w jego przypadku wystąpiły ustawowe przesłanki przemawiające za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania objętej skargą decyzji. Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji było zatem prawidłowe.

Odnotować jednocześnie należy, że dopiero w zażaleniu skarżący wyjaśnił w czym upatruje spełnienie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Argumentacja ta pozostaje jednak bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, ponieważ postępowanie zażaleniowe służy dokonaniu kontroli instancyjnej (zweryfikowaniu prawidłowości) postanowienia sądu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a nie ponownej ocenie zasadności wniosku w tym przedmiocie.

1. 4.2. Uwzględniając powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.

Sędzia NSA Stanisław Bogucki