Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił przedmiotowe postępowanie. W uzasadnieniu wskazał, że sprawa dotycząca skargi na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z 8 maja 2018 r., nr [...] – które to orzeczenie było podstawą wydania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 grudnia 2018 r. w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby – nie została zakończona. Zdaniem Sądu zasadne zatem było zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie – do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1412/18. Spełniona bowiem została przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; zwanej dalej "p.p.s.a.").
Wyrokiem z 30 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1224/19, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1412/18.
Wyrokiem z 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 4749/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 1096/20, w sprawie ze skargi J.K. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z 8 maja 2018 r., nr [...], w przedmiocie zdolności do służby.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
W związku z faktem, że postępowanie w sprawie ze skargi J. K. na ww. orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z 8 maja 2018 r. w przedmiocie zdolności do służby zostało prawomocnie zakończone, to ustała przyczyna zawieszenia niniejszego postępowania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.