Uzasadnienie
Wyrokiem z 10 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt II SA/Gd 326/21) po rozpoznaniu sprawy ze skargi D. W. uchylił decyzję Fundacji [...] z [...] marca 2021 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Fundacja [...], wnosząc w niej o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie z wniosku Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z 16 lutego 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niekonstytucyjności niektórych przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zawisłej w sprawie pod sygn. akt K 1/21.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej kasacyjnie o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Z treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania zależy od uznania sądu, a rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. W judykaturze podkreśla się, że ww. przepis ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r. sygn. akt II FPS 4/08, pub. ONSAiWSA z 2009 r. Nr 4, poz. 62). Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również celowością, sprawiedliwością, jak i ekonomiką procesową. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd powinien ocenić także wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma istotne znaczenie w świetle art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie było niezbędne zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. K 1/21. W toku niniejszego postępowania nie wyłoniło się bowiem zagadnienie, którego Naczelny Sąd Administracyjny nie byłby władny rozstrzygnąć samodzielnie. Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że złożony w sprawie wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej był już przedmiotem oceny sądu administracyjnego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 17 listopada 2020 r. sygn. akt II SAB/Gd 83/20), w wyniku której skarżąca Fundacja została zobowiązana do rozpoznania przedmiotowego wniosku skarżącego.
Tym samym zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego stoją na przeszkodzie przede wszystkim zasady ekonomiki procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 maja 2021 r. sygn. akt III OSK 919/21). Nie można także pominąć, że rozpoznawana sprawa dotyczy dostępu do informacji publicznej, a kilkuletnie oczekiwanie na wyrok Trybunału Konstytucyjnego mogłoby zniweczyć jej wartość dla skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny z braku przesłanek z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., na podstawie art. 131 w zw. z art. 193 p.p.s.a. odmówił zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.