Uzasadnienie
Wyrokiem z 22 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi A.Z. (dalej: skarżąca), uchylił decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 17 marca 2021 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ.
Wyrokiem z 21 lutego 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Skarżąca wniosła o uzupełnienie wyroku z 21 lutego 2023 r. o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 204 pkt 2 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, zobowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok Sądu I instancji uwzględniający skargę.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 przyjęto, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a., wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jednocześnie w uzasadnieniu prawnym uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że pismo procesowe strony wniesione po upływie terminu zakreślonego w art. 179 p.p.s.a. nie stanowi odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu tego przepisu.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, pełnomocnik skarżącej odebrał przesłany mu odpis skargi kasacyjnej 23 listopada 2021 r. Termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał zatem 7 grudnia 2021 r. Natomiast pismo procesowe zatytułowane "odpowiedź na skargę kasacyjną" wniesiono dopiero 13 grudnia 2021 r., a więc z uchybieniem terminu. Oznacza to, że pismo procesowe złożone 13 grudnia 2021 r. nie stanowiło odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a., a w konsekwencji nie stanowiło podstawy do zasądzenia kosztów postępowania na rzecz skarżącej na podstawie art. 204 pkt 2 tej ustawy.
Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1 – 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.