Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt III OZ 216/21 oddalił zażalenie A.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 358/20 o odrzuceniu skargi A.P. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SPP/Wa 493/19.
A.P. pismem z dnia 21 sierpnia 2021 r. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną i podpisaną skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt III OZ 216/21.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, dotyczącym wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do treści art. 275 P.p.s.a., do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
W świetle art. 276 P.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny – a tak jest w niniejszej sprawie – stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Zgodnie z art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna (w tym przypadku skarga o wznowienie postępowania) powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2, 2a i 3, które w rozpoznawanej sprawie nie mają zastosowania. Powyższe odesłanie oznacza zatem, że skargę o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie, do której rozpoznania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, mógł sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny. Oznacza to, że skarga o wznowienie powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia.
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i 276 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo).
W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez A.P. Nie spełnia ona zatem kryterium określonego w art. 175 P.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżąca nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 2a P.p.s.a. W konsekwencji uznać należy, iż skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 193 i art. 276 oraz art. 280 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.