Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Bk 199/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę H. N. na bezczynność Burmistrza Miasta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca skargę na bezczynność Burmistrza Miasta W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku drogą elektroniczną, przesyłając ją do organu przy piśmie przewodnim bez daty zatytułowanym "ZAWIADOMIENIE ZAWIADOMIENIE O WNIESIENIU POZWU DO WSA W BIAŁYMSTOKU". Pismo ogólne zostało prawidłowo podpisane, natomiast pismo zaczynające się od słów" "Zgodnie z procedurą postępowania", stanowiące merytoryczną treść skargi, nie zostało opatrzone podpisem. Stąd też zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 9 listopada 2020 r. wezwano skarżącą, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do usunięcia ww. braku formalnego skargi przez jej podpisanie w ciągu 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 13 listopada 2020 r., w wymaganym czasie nie uzupełniła jednak braku formalnego skargi.
Sąd stwierdził, że określony w art. 57 § 1 w zw. z art. 46 §1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) wymóg podpisania skargi uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. W związku z tym, że podpis elektroniczny został przez skarżącą złożony jedynie pod pismem przewodnim, Sąd wezwał ją do usunięcia braku formalnego skargi w ciągu 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało skarżącej skutecznie doręczone. Skarżąca w terminie nadesłała wprawdzie drogą elektroniczną skargę, jednakże ponownie jej nie podpisała w sposób wymagany art. 46 § 2a p.p.s.a.
Z tych przyczyn Sąd Wojewódzki odrzucił skargę na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i 3 p.p.s.a.
Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie, skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego "Zawiadomienie Zawiadomienie o wniesieniu pozwu do WSA w Białymstoku". Podpis elektroniczny został złożony przez skarżącą wyłącznie pod pismem przewodnim, zaś sama skarga podpisem tym nie została opatrzona. W tej sytuacji Sąd I instancji wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała skargę do Sądu, jednakże ponownie jej nie podpisała.
Należy podkreślić, że pismem w sprawie sądowoadministracyjnej jest zarówno pismo przewodnie, jak i skarga. Ze względu zaś na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. Ustawodawca w art. 46 p.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu, akceptując tym samym poglądy wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I OZ 814/20, z dnia 13 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 884/20, z dnia 26 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 937/20, I OZ 938/20, I OZ 939/20, I OZ 940/20 i I OZ 987/20, z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt I OZ 1031/20, I OZ 1032/20, I OZ 1033/20 i I OZ 1034/20, z dnia 11 grudnia 2020 r. sygn. akt I OZ 1000/20, I OZ 1003/20, I OZ 1014/20, I OZ 1015/20 i I OZ 1022/20 oraz z dnia 15 grudnia 2020 r. sygn. akt I OZ 1048/20 i I OZ 1061/20.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądów wyrażonych w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2020 r. sygn. akt II OZ 275/20, z dnia 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FZ 76/20, z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II OZ 747/20 oraz z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I OZ 815/20 i I OZ 816/20 i przywołanej w tych uzasadnieniach argumentacji dotyczącej zasad korzystania ze środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie bowiem z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
W realiach niniejszej sprawy oznaczało to, że skarżąca, mimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi, w związku z czym Sąd zasadnie skargę odrzucił.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.