Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 467/20, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie "P.p.s.a."), umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze Z.R. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 81/19.
W uzasadnieniu postanowienia podał, że Z.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 81/19.
Następnie w piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2021 r. skarżący cofnął skargę, domagając się umorzenia postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 467/20. Jednocześnie oświadczył, iż cofa pełnomocnictwo dla ustanowionego z urzędu pełnomocnika w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 81/19.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że w świetle art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest – co do zasady – wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. wyrok NSA z dnia 8 października 2017 r. sygn. akt I OSK 3/07).
W świetle ujawnionych i niespornych okoliczności niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń co do jego dopuszczalności, gdyż nie prowadzi do obejścia prawa, ani do pozostawienia w obrocie prawnym aktu lub czynności obarczonych wadą nieważności. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą zatem okoliczności wymienione w art. 60 P.p.s.a., które stanowią przeszkodę do skutecznego cofnięcia skargi. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał cofnięcie skargi w tej sprawie za dopuszczalne.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Z.R. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraził niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia jako przedwczesnego, bowiem przed umorzeniem postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 467/20 Sąd nie orzekł na wniosek skarżącego o rozwiązaniu w trybie art. 18 P.p.s.a. pełnomocnictwa wobec ustanowionego w sprawie pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo stwierdził, że Z.R. w piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2021 r., działając na podstawie art. 60 P.p.s.a., skutecznie cofnął skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r. sygn. akt IV SA/Wr 81/19. W przedmiotowym piśmie skarżący wyraźnie oświadczył, że cofa skargę w w/w sprawie i wnosi o umorzenie postępowania. Skuteczne cofnięcie przez Z.R. skargi skutkowało prawidłowym zastosowaniem przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i umorzeniem postępowania w tym zakresie.
Jednocześnie zauważyć należy, iż kwestia wypowiedzenia przez skarżącego pełnomocnictwa procesowego dotychczasowemu pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu i ewentualnego zwrócenia się przez stronę do Okręgowej Rady Adwokackiej [...] o wyznaczenie, w ramach przyznanego prawa pomocy, innego pełnomocnika z urzędu – pozostaje bez znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia w tej sprawie. Ponadto powołany przez skarżącego art. 18 P.p.s.a. dotyczy przesłanek wyłączenia sędziego z mocy ustawy i nie ma zastosowania w kwestii cofnięcia skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.