Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 72/22 po rozpoznaniu wniosku T. L. (dalej jako skarżący) odmówił sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt IV SA/Wr 72/22 wydanego w sprawie ze skargi skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 października 2022 r., nr SKO.SR-418/48/2021 w przedmiocie orzeczenia o zwrocie podania.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że pismem z dnia 25 października 2022 r. skarżący wniósł o sprostowanie swojego nazwiska w sentencji wyroku WSA z 27 września 2022 r. W opinii skarżącego nazwisko [...] nie powinno być odmieniane.
Sąd odnosząc się do wniosku skarżącego, powołując się na ogólne zasady odmiany nazwisk zawarte w Słowniku Poprawnej Polszczyzny wskazał, że w języku polskim obowiązuje generalna zasada odmieniania nazwisk oraz szczegółowo odniósł się do zasad odmiany polskich nazwisk męskich zakończonych samogłoską "a".
Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji postanowieniem z dnia 10 listopada 2022 r. oddalił wniosek skarżącego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżone postanowienie "nie nosi warunku znamiona bezstronności". Ponadto wskazał, że jego nazwisko jest zapisem fonetycznym z rdzennego języka Indian plemienia Dakota z Ameryki Północnej. Przyjęcie zatem przez Sąd, że nazwisko [...] jest nazwiskiem polskim jest bardzo mylne. W tym samym piśmie skarżący zażądał przeprosin od Sędzi WSA Katarzyny Radom, Sędziego WSA Tomasza Judeckiego oraz asesora WSA Marty Pająkiewicz – Kremis.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).
Pojęcie oczywistej omyłki w wyroku obejmuje cztery rodzaje omyłek sądu: "oczywiste niedokładności", "oczywiste błędy pisarskie", "oczywiste błędy rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Oczywistość oznacza, że błędy muszą powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu orzekającego, są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści wydanego orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny (wyrok Sądu Najwyższego z 24 marca 2021 r., I NSNc 134/20, wyrok Sądu Najwyższego z 10 maja 2018 r., I UK 110/17 i powołane tam postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 czerwca 2013 r., V CZ 28/13; 31 stycznia 2007 r., II CSK 314/06; z 20 sierpnia 1998 r., III CKU 35/98; z 25 listopada 1976 r., II CZ 9/76; 3 marca 1976 r., II CZ 11/76; 10 marca 1966 r., II CZ 19/66; por. też przykłady podawane w: K. Piasecki, Sprostowanie, uzupełnienie i wykładnia orzeczeń sądów cywilnych, Palestra 1961 nr 9, s. 9).
Celem sprostowania jest nadanie orzeczeniu takiego brzmienia, jakie sąd chciał mu nadać, a więc odtworzenie prawidłowego brzmienia i właściwego sensu orzeczenia zgodnych z wolą sądu, który wydał orzeczenie (F. Rosengarten, Sprostowanie, uzupełnienie i wykładnia orzeczeń w postępowaniu cywilnym, Nowe prawo 1971, nr 6, s. 872-873)
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący nosi nazwisko "[...]". Zauważyć należy, że na sentencji wyroku umieszcza się odmienione formy nazwisk skarżących. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo uznał, że nazwisko skarżącego podlega odmianie przez przypadki i w dopełniaczu brzmi "[...]". Wynika to z powszechnie znanych zasad języka polskiego m.in. ze wskazanej przez Sąd I instancji zasady, że odmiana polskich nazwisk męskich zakończonych w mianowniku na "a" z poprzedzającą głoską twardą odmienia się jak rzeczowniki pospolite zakończone na "a". Uzasadnienie Sądu I instancji należy uzupełnić, ze względu na treść uzasadnienia zażalenia skarżącego, o informacje, że takim samym zasadom gramatyki podlegają nazwiska obcego pochodzenia jeśli tylko istnieje wzorzec odmiany.
Subiektywna ocena skarżącego, że jego nazwisko będące zapisem fonetycznym z rdzennego języka Indian plemienia Dakota z Ameryki Północnej nie podlega tym zasadom, nie mogła wpłynąć na orzeczenie Sądu I instancji. (por. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 650/15, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I OZ 1144/18).
Nie ma zatem powodu, aby w sentencji orzeczenia zaniechać prawidłowej odmiany nazwiska skarżącego. Nie prowadzi to bowiem do niejasności treści tych orzeczeń.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowego oznaczenia daty wydania decyzji. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że przedmiotem skargi była decyzja wydana w dniu "28 października 2021", a nie jak błędnie wpisał Sąd I instancji w sentencji postanowienia wydana "28 października 2022".