Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 września 2024 r., sygn. akt III OZ 62/24 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu wniosku D.O. (dalej: "skarżący") o uzupełnienie postanowienia tego Sądu z 20 lutego 2024 r. oddalającego zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 grudnia 2023 r., II SAB/Wa 743/22, wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia skarżącego na postanowienie z 8 listopada 2023 r. odrzucają skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 3 grudnia 2020 r., odmówił uzupełnienia postanowienia.
Pismem z 15 listopada 2024 r. skarżący wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z 19 września 2024 r., III OZ 62/24, gdyż Sąd nie orzekł o całości żądania. Dodatkowo w ww. piśmie skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu "poniesionych kosztów postępowania (400 zł)".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu (...) zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie postanowienia co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 193 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. przepisy te stosuje się odpowiednio do postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wniosek podlegał oddaleniu.
Wskazać należy, że orzeczenie NSA z 19 września 2024 r., III OZ 62/24 jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał odmownie wniosek skarżącego o uzupełnienia postanowienia NSA z 20 lutego 2024 r., bowiem również postanowienie z 20 lutego 2024 r. zawierało wszystkie wymagane prawem elementy. W zaistniałych okolicznościach nie było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Zauważyć również należy, że treść wniosku skarżącego stanowi w istocie próbę zakwestionowania merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu zapadłego w postanowieniu z 20 lutego 2024 r., co jest niedopuszczalne za pomocą wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Odnosząc się natomiast do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Niniejsze postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest żadnym z orzeczeń wskazanych w art. 209 p.p.s.a. Przepis ten nie przewiduje zatem możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w przypadku postępowania wpadkowego, toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, czy też zarządzenia Przewodniczącego Wydziału.
Ponadto nie wiadomo o jakiego rodzaju kosztach mowa jest we wniosku o uzupełnienie postanowienia z 19 września 2024 r., skoro strona nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu nie podlega opłacie. Z tych względów nieuzasadniony jest również postulat skarżącego o zasądzeniu "zwrotu poniesionych kosztów postępowania (400 zł)" zawarty we wniosku o uzupełnienie postanowienia.
Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1-3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. i w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.