Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 5 listopada 2020 r. sygn. akt II SAB/Bk 154/20, odrzucił skargę H. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie informacji publicznej.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że H. N. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy [...]. W związku z tym, że skarga nie została opatrzona podpisem, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 14 października 2020 r. wezwano skarżącą, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", informując jednocześnie skarżącą o możliwych sposobach podpisania skargi. Wezwanie to doręczono skarżącej drogą elektroniczną dnia 16 października 2020 r. (UPD, k. 45). Tego samego dnia skarżąca nadała drogą elektroniczną do Sądu podpisane podpisem zaufanym pismo przewodnie zatytułowane: "Zawiadomienie pozew przeciwko UG [...]", jednakże treść skargi zawartej w załączniku do tego pisma o nazwie pliku: "UG [...], pozew do WSA w Białymstoku, dnia 18.09.2020 r. pdf.", nie została opatrzona takim podpisem (k. 48-49).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucając skargę przytoczył treść art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a., wskazując że skarżąca pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi przez jej podpisanie, co skutkuje odrzuceniem skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W myśl art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.
Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W niniejszej sprawie, skarżąca wniosła skargę drogą elektroniczną, przy czym skarga ta stanowiła załącznik do pisma przewodniego zatytułowanego: "Zawiadomienie o wniesieniu pozwu do WSA w Białymstoku". Podpis elektroniczny został złożony przez skarżącą wyłącznie pod pismem przewodnim, zaś sama skarga podpisem tym nie została opatrzona. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji wezwał skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie. W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w postaci jej podpisania.
Należy podkreślić, że pismem w sprawie sądowoadministracyjnej jest zarówno pismo przewodnie, jak i skarga. Ze względu zaś na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a. nie można przyjmować, że samo opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, tj. w niniejszej sprawie skargi będącej załącznikiem dokumentu. Ustawodawca w art. 46 P.p.s.a. rozróżnił podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a P.p.s.a. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu, akceptując tym samym poglądy wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I OZ 814/20, z dnia 13 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 884/20, z dnia 26 listopada 2020 r. sygn. akt I OZ 937/20, sygn. akt I OZ 938/20, sygn. akt I OZ 939/20, I OZ 940/20 i sygn. akt I OZ 987/20, z dnia 9 grudnia 2020 r. sygn. akt I OZ 1031/20, sygn. akt I OZ 1032/20, sygn. akt I OZ 1033/20 i sygn. akt I OZ 1034/20, z dnia 11 grudnia 2020 r. sygn. akt I OZ 1000/20, sygn. akt I OZ 1003/20, sygn. akt I OZ 1014/20, sygn. akt I OZ 1015/20 i sygn. akt I OZ 1022/20 oraz z dnia 15 grudnia 2020 r. sygn. akt I OZ 1048/20 i sygn. akt I OZ 1061/20, dostępne, [w:] CBOSA).
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądów wyrażonych w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2020 r. sygn. akt II OZ 275/20, z dnia 11 sierpnia 2020 r. sygn. akt I FZ 76/20, z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt II OZ 747/20 oraz z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I OZ 815/20 i sygn. akt I OZ 816/20 (dostępne, [w:] CBOSA) i przywołanej w tych uzasadnieniach argumentacji dotyczącej zasad korzystania ze środków komunikacji elektronicznej.
W realiach niniejszej sprawy oznaczało to, że skarżąca, mimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego skargi, w związku z czym Sąd zasadnie skargę odrzucił.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.