Uzasadnienie
Sygn, akt OSK 1115/04
Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2004r., sygn, akt II SAB/Po 7/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zobowiązał Starostę [...] aby w terminie jednego miesiąca od uprawomocnienia się wyroku wydał akt administracyjny w sprawie i zasądził od Starosty [...] na rzecz Z. B. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, co następuje:
Dnia 15 lipca 2003r. Z. B. zwrócił się do Starosty [...]o unieważnienie uchwały Walnego Zgromadzenia Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie, a tym samym wyboru Przewodniczącego Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie z dnia 29 lutego 1996r. Powołał się na przepis art. 179 ustawy prawo wodne z dnia 18 lipca 2001r.
Dnia 24 lipca 2003r. Starosta [...]skierował do Z. B. pismo, w którym odpowiedział co następuje: "po rozpatrzeniu pisma z dnia 15 lipca 2003r. stwierdzam, że w świetle art. 28 kpa nie stanowi ono dowodu w sprawie uznania Pana interesu prawnego w postępowaniu dla sprawy z tytułu art. 179 prawa wodnego i w związku z tym nie ma możliwości spełnienia żądań z tego pisma."
Dnia 25 lipca 2003r. Z. B. ponownie zwrócił się do Starosty [...] o unieważnienie uchwały Walnego Zgromadzenia Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie z dnia 29 lutego 1996r. Wskazał na przepisy art. 178, 181 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo wodne z dnia 18 lipca 2001r.
Dnia 4 września 2003r. Z. B. złożył skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu na bezczynność organu. W uzasadnieniu podniósł, że pismem z dnia 25 lipca 2003r. zwrócił się do Starosty [...] o unieważnienie uchwały Walnego Zgromadzenia Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie. Do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi.
Postanowieniem z dnia 9 października 2003r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, wskazując na art. 17 pkt 1, 37 kpa. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu wywiodło, iż w Istocie Starosta Ostrzeszowski udzielił już Z. B. odpowiedzi. Wprawdzie była to odpowiedź na wniosek z dnia 15 lipca 2003r. jednak był on w istocie tożsamy z wnioskiem z dnia 25 lipca 2003r. Stąd zdaniem organu wniosek Z. B. został załatwiony w terminie zakreślonym przepisami procedury administracyjnej. Przepis art. 37 kpa stanowi o możliwości złożenia zażalenia w wypadku niezałatwienia sprawy
Sygn. akt OSK 1115/04 w terminie. Tym samym skoro w niniejszej sprawie organ I instancji nie naruszył przepisów o terminie załatwienia spraw, brak jest podstaw do wyznaczenia Staroście [...] terminu do załatwienia wniosku na zasadzie art. 37 § 2 kpa.
Dnia 16 lutego 2004r. Z. B. złożył skargę na bezczynność Starosty [...]. W uzasadnieniu podniósł, że nie załatwiono w sposób przewidziany prawem jego wniosku z dnia 25 lipca 2003r. o unieważnienie uchwały Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie z dnia 29 lutego 1996r.
Starosta Ostrzeszowski wniósł o odrzucenie skargi uznając, że wyczerpane zostały wszystkie możliwe czynności podejmowania działań administracyjnych. Wywiódł także, iż uchwała Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie nie została podjęta z naruszeniem prawa lub statutu. Zbigniew Broniszewski nie jest stroną w postępowaniu zgodnie z art. 28 kpa, gdyż w 1996r" nie był członkiem Gminnej Spółki Wodnej.
Rozważając tę sytuację Sąd uznał, iż skarga jest zasadna.
W istocie bowiem w niniejszej sprawie stwierdzono bezczynność organu — Starosty [...], który nie podjął prawem przewidzianych czynności w odpowiedzi na żądanie Z. B. z dnia 25 lipca 2003r. Naruszył tym samym fundamentalną zasadę postępowania administracyjnego tzw. zasadę prawdy obiektywnej. Zgodnie z nią organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, przy czym zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa /art. 7 kpa/.
Tym samym niezbędnym stało się zobowiązanie organu - Starosty [...] do wydania aktu w niniejszej sprawie /art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DzU. Nr 153, poz. 1270/.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku pełnomocnik Starosty [...] zarzuciła "naruszenie przepisów prawa materialnego Kodeksu Postępowania Administracyjnego poprzez błędną jego wykładnię art. 7 wnosząc o: 1. Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie sygn.akt II SAB/Po 7/04 z dnia 30 kwietnia 2004r., 2. Utrzymanie w mocy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 9 października 2003r. nr SKO -999/03."
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniosła, iż pozwany zarzuca Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu naruszenie dyspozycji art 7 Kodeksu Postępowania Administracyjnego.
Pan Zbigniew Broniszewski pismami z 15 lipca 2003r. 1 25 lipca 2003r. wystąpił do Starosty [...]o unieważnienie uchwały
Walnego Zgromadzenia Gminnej Spółki Wodnej w Doruchowie z dnia 29 lutego 1996r. Starosta [...] udzielił odpowiedzi na to wystąpienie pismem z dnia 24 lipca 2003r. nr [...]
Traktując pismo Pana Z. B. z dnia 25 lipca 2003r. jako tożsame w swej treści z pismem z dnia 15 lipca 2003r. Starosta [...] uznał załatwienie sprawy w terminie poprzednim, tj. w dniu 24 lipca 2003r. Takie samo stanowisko jak Starosta [...] zajęło również Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu w dniu 9 października 2003r., nr SKO - 999/03 /kserokopia w załączeniu/ stwierdzając: "wniosek Z. B. został załatwiony w terminie zakreślonym przepisami procedury administracyjnej".
Wobec powyższego apelację uważa za konieczną i uzasadnioną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest zasadna.
Ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym
/Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm./ w art. 59 stanowiła, że w sprawach nie unormowanych w niniejszej ustawie do postępowania przed sądem stosuje się odpowiednio art. 7-9 /.../ kpa. Pozwala to tym samym Naczelnemu
Sądowi Administracyjnemu stosować w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady wyrażone w art. 7 kpa: praworządności działania organów administracji publicznej i dbałości o praworządne działanie stron i uczestników postępowania, prawdy obiektywnej i uwzględniania w postępowaniu i załatwianiu spraw interesu społecznego i słusznego interesu jednostki /wg: B. Adamiak i J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne. Wydaw. Prawn. W-wa 2003, str. 33-34/.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ w art. 3 stanowi, że traci moc ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a we wcześniejszych przepisach - że z dniem 1 stycznia 2004r. wchodzą w życie: Prawo o ustroju sądów administracyjnych /art. 1/ i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /art. 2/. Z tą też datą postępowanie sądowoadministracyjne zaczęło się toczyć w oparciu o przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Z art. 174 tego Prawa wynika, że skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Jednakże skoro od 1 stycznia 2004r. sąd administracyjny nie stosuje już /nawet odpowiednio/ przepisów Kodeksu Postępowania Administracyjnego w tym art. 7, zarzut jego naruszenia po 1 stycznia 2004r. nie ma żadnych podstaw. Z art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że podstawą skargi kasacyjnej jest naruszenie przez wojewódzki sąd administracyjny przepisów postępowania sądowoadministracyjnego /B. Adamiak, J. Borkowski: op.cit., str. 465, podobnie: J. P. Tamo; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawn. Prawn. W-wa 2004, str. 247/, a tego skarga kasacyjna Starosty Ostrzeszowskiego nie zarzuca.
Z tych względów podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.