- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 14 kwietnia 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. R. – P.
- Od orzeczenia
- od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 19 listopada 2003 r. sygn. akt II SA/Gd 1981/00
- Skład
- Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski /spr./
Mariola Błaszczyk protokolant - Sprawa
- w sprawie ze skargi M. R. – P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego
Teza
W myśl art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie zarzutu naruszenia prawa materialnego zastosowanego przez Sąd. Wskazanie w skardze kasacyjnej przepisu prawa materialnego, który nie był zastosowany w sprawie, czyni nieskutecznym zarzut błędnej jego wykładni lub niewłaściwego zastosowania.
Sentencja
- oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 listopada 2003 r. (sygn. akt II SA/Gd 1981/00) Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku, oddalił skargę M. R.-P., reprezentowanej przez adw. J. K., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] sierpnia 2000 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2000 r. nakazująca M. R.-P., na podstawie ówczesnego art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, rozbiórkę samowolnie wykonanego obiektu budowlanego, posadowionego na działce nr [...] położonej w miejscowości B. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż rozbudowanie kiosku w 1999 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę spełniło przesłanki określone w art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r., nie dając jednocześnie możliwości legalizacji obiektu na podstawie art. 49 tego Prawa ze względu na brak upływu pięcioletniego terminu zakończenia rozbudowy obiektu.
Skargę kasacyjną od w/w wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. K., pełnomocnik M. R.-P., powołując się na naruszenie przez Sąd prawa materialnego tj. art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej powołał się na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2001 r. orzekającą o uchyleniu wydanego przez organ pierwszej instancji nakazu rozbiórki podobnego domku letniskowego wobec zgody Naczelnika Gminy w K. na czasowe (do czasu osiągnięcia przez drzewostan wieku rębności) zlokalizowanie ww. domku letniskowego. Pełnomocnik skarżącej podniósł, iż powziął informację, iż również poprzedni właściciel gruntów, na których znajduje się min. domek skarżącej, uzyskał decyzję "ówczesnego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku" z uzasadnienia której wynika, że "powierzchnia (grunt leśny) powinna być trwale utrzymana jako las, przy jednoczesnym pozostawieniu istniejących domków do czasu wyrębu drzewostanu". W konkluzji skargi pełnomocnik skarżącej stwierdza, że gdyby orzekające w sprawie organy zgromadziły pełną dokumentację sprawy, to nie byłoby zaskarżonego orzeczenia Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do regulacji art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) w sprawach zakończonych prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem., 1 stycznia 2004 r., w których nie upłynął termin do wniesienia rewizji nadzwyczajnej do Sądu Najwyższego, strona może, w terminie do dnia 31 marca 2004 r. wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz. 1270).
Mając to na uwadze, pełnomocnik M. R.-P. wniósł skargę kasacyjną na wyżej powołany wyrok NSA - Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 19 listopada 2003 r., oddalający skargę na rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, utrzymujące w mocy nakaz rozbiórki przedmiotowego obiektu budowlanego, wydany na podstawie art. 48 (w brzmieniu ówcześnie obowiązującym), ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Skargę oparł na zarzucie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).Wskazując konkretny przepis prawa materialnego naruszony przez Sąd, przywołał art. 37 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r., w uzasadnieniu z kolei podnosząc okoliczności przemawiające za naruszeniem przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy (orzekanie w sprawie przy braku jej "pełnej dokumentacji"), jednak bez wskazania tych przepisów
Skargę kasacyjną można oprzeć, w myśl regulacji art. 174 pkt 1 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na podstawie zarzutu naruszenia prawa materialnego zastosowanego przez Sąd. Taką podstawę materialnoprawną zastosowaną w niniejszej sprawie przez Sąd, w ślad za organami administracji publicznej, stanowił art. 48 ustawy - Prawo budowlane z 1994 r. w brzmieniu ówcześnie obowiązującym, nakazujący orzec rozbiórkę obiektu budowlanego wzniesionego bez prawem wymaganego pozwolenia na budowę. Jak wynika z materiałów sprawy, pełnomocnik strony skarżącej nie zarzucił błędnej wykładni tej regulacji czy jej niewłaściwego zastosowania w sprawie. Zarzucił natomiast naruszenie normy art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane, zobowiązującej do orzeczenia nakazu rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. Jednak to nie norma art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r., a norma art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. stanowiła podstawę orzeczonej rozbiórki obiektu budowlanego, kontrolowanej przez Sąd i ocenionej jako zgodnej z. prawem. To zaś oznacza, że niniejsza skarga kasacyjna została oparta na zarzucie naruszenia przepisu prawa materialnego, którego Sąd nie zastosował w sprawie.
Przywołanie przez stronę skarżącą w skardze kasacyjnej przepisu prawa materialnego., który nie był zastosowany w sprawie, nie może odnieść zamierzonego skutku, nieskutecznym czyniąc zarzut błędnej wykładni, czy niewłaściwego zastosowania przepisu prawa materialnego. Oczywiście strona skarżąca mogła w skardze kasacyjnej podnosić, że Sąd rozpoznając sprawę zastosował nie ten przepis prawa materialnego, który winien był być zastosowany, ale wówczas powinna wskazać go jako podstawę materialną rozstrzygnięcia i uzasadnić dlaczego ten właśnie przepis winien lec u podstaw kwestionowanego rozstrzygnięcia.
Wymogu tego nie spełnia zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego w niniejszej sprawie, gdzie nadto uzasadnienie ewidentnie rozmija się z zarzutem, co mając na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 przywołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznając, iż niniejsza skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.