Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2005 r. (sygn. akt OSK 1319/04) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lodzi z dnia 26 maja 2004 r., sygn. akt II SA/Łd 1509/02 i oddalił skargę a w pkt 2 zasądził solidarnie od H. U. i B. K.-U. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. kwotę 5.783,79 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Następnie pismem z dnia 13 czerwca 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w należnej i pełnej wysokości. W przypadku, gdyby powyższy wniosek nie został uwzględniony Kolegium wniosło o sprostowanie oczywistego błędu rachunkowego w opisanym powyżej wyroku polegającego na przyjęciu, iż zasądzona kwota obejmuje wszystkie należne koszty przy pominięciu wartości przedmiotu zaskarżenia i tym samym wysokości wynagrodzenia radcy prawnego oraz kwoty wpisu sądowego, które to podlegają zwrotowi, a która to kwota winna wynosić łącznie 11.003,79 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W sprawie niniejszej sytuacja opisana w powyższym przepisie nie ma miejsca. Wniosek strony o uzupełnienie przedmiotowego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego zmierza bowiem w istocie do zmiany merytorycznej wyroku w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, które zdaniem wnioskodawcy nie zostały uwzględnione w pełnej wysokości. Wniosek taki mógłby zostać uwzględniony jedynie w takim przypadku, gdyby Sąd w ogóle nie zamieścił w wyroku stosownego postanowienia o zwrocie kosztów sądowych. Skoro takie postanowienie w przedmiotowym wyroku zostało zamieszczone to tym samym nie ma podstaw do żądania uzupełnienia wyroku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania.
W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2005 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty. Sprostowanie niedokładności obejmuje właściwe oznaczenie stron czy też dokładnie wymienienie podmiotów postępowania. Błąd pisarski to widoczny, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwie użyty wyraz, widocznie mylna pisownia. Z kolei błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia badań arytmetycznych.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w okolicznościach tej sprawy brak jest podstaw do sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2005 r. Wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o ewentualne sprostowanie w/w wyroku zmierza bowiem, jak to zostało już wyżej podkreślone do merytorycznej zmiany orzeczenia i jako taki nie może zostać uwzględniony.
Należy także przypomnieć, iż zgodnie z art. 168 § I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Wskazana wyżej ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą wydania.
Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.