Uzasadnienie
Skarżący T. M. w piśmie procesowym z dnia 15 października 2004 r. wnosi o wyłączenie sędziego referenta – Zbigniewa Rausza od rozpoznania sprawy z jego skargi kasacyjnej od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2003 r. (sygn. akt II SA 1509/02) z uwagi na to, jak podał skarżący "wykazany pośpiech godzący w moje prawa procesowe świadczący o braku obiektywizmu".
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącego nie jest zasadny. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy (art.
18) oraz wyłączenie na wniosek stron i żądanie sędziego. Stosownie do art. 20 § 1 ustawy strona zgłaszająca wniosek o wyłączenie sędziego ma obowiązek uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia, które zostały określone w art. 19 ustawy. Z przepisu art. 19 wynika, że o przyczynie wyłączenia sędziego decydują dwa elementy – znajomość osoby sędziego oraz okoliczności faktyczne uzasadniające wątpliwości co do jego bezstronności. Z wyjaśnienia złożonego przez sędziego Zbigniewa Rausza wynika, że nie zna skarżącego jak i nie zachodzą inne okoliczności faktyczne, które uzasadniałyby wątpliwości co do jego bezstronności.
W tym stanie sprawy, skarżący nie uprawdopodobnił, aby zachodziła podstawa wyłączająca sędziego od rozpoznania niniejszej sprawy i wniosek jego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 oraz art. 19 i 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.