Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił wniosek uprawnionej o zabezpieczenie roszczenia niepieniężnego o ustalenie nieważności umowy najmu nr (...) zawartej pomiędzy uprawnioną a poprzednikiem prawnym obowiązanej w dniu 9 marca 2010 r. poprzez:
- - zobowiązanie obowiązanej do zaniechania inicjowania postępowania zmierzającego do przymusowego wykonania przez uprawnioną prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego Katowice – Wschód w Katowicach z dnia 28 lutego 2012 r. (sygn. akt VII GC 983/11),
- - unormowanie praw i obowiązków uprawnionej i obowiązanej poprzez zawieszenie obowiązku uiszczania na rzecz obowiązanej czynszu najmu oraz innych opłat wynikających z w/w umowy najmu.
W ocenie Sądu pierwszej instancji uprawniona nie uprawdopodobniła zasadności roszczenia, którego zabezpieczenia się domaga. Nie uprawdopodobniła bowiem zasadności żądania ustalenia, na podstawie art. 5 i nast. Ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. Nr 106, poz. 493 z późn. zm. – dalej z.w.u.S.P.), nieważności umowy najmu nr (...) z dnia 9 marca 2010 r. Nie uprawdopodobniła także, że umowa najmu nr (...) została zawarta z naruszeniem granic swobody umów i pozostaje nieważna na podstawie art. 58 § 1 w związku z art. 353¹k.c. Uprawniona nie powołała też żadnej okoliczności, która wskazywałaby na uniemożliwienie lub poważne utrudnienie wykonania zapadłego w sprawie orzeczenia.
Również pierwszy z zaproponowanych przez uprawnioną sposobów zabezpieczenia jest niedopuszczalny, gdyż prowadzi do zakazania stronie korzystania z przysługujących jej zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu uprawnień.
W zażaleniu skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie jej wniosku o udzielenie zabezpieczenia, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach oraz o zasądzenie na jej rzecz od obowiązanej kosztów postępowania zażaleniowego.
Zarzuciła naruszenie przepisu art. 730¹§ 1 i 2 w związku z art. 233 § 1 i 243 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. w związku z art. 5 a ust.1 i 2 z.w.u.S.P. poprzez przyjęcie, że uprawniona nie uprawdopodobniła roszczenia oraz interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia oraz przepisu art. 755 § 1 k.p.c. poprzez przyjęcie, że wskazany przez uprawnioną sposób zabezpieczenia roszczenia niepieniężnego jest niemożliwy do przyjęcia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Rację ma Sąd Okręgowy, że powódka nie uprawdopodobniła roszczenia, którego zabezpieczenia się domaga (art. 730¹k.p.c.).
Kwestia ważności umowy była przedmiotem rozpoznania w wymienionej wyżej sprawie jako przesłanka objętego nią żądania o zapłatę czynszu i została przesądzona prawomocnym wyrokiem.
W związku z tym powódka nie wykazała interesu prawnego w dochodzeniu żądania opartego na podstawie art. 189 k.p.c.
Ponieważ na podstawie art. 730¹§ 1 k.p.c. do udzielenia zabezpieczenia konieczne jest istnienie obu przewidzianych w tym przepisie przesłanek łącznie, a uprawniona nie wykazała pierwszej z nich, to jest nie uprawdopodobniła roszczenia, odnoszenie się do kwestii istnienia po stronie skarżącej interesu prawnego w udzieleniu zabezpieczenia czy też dopuszczalności wskazanego przez nią sposobu zabezpieczenia staje się bezprzedmiotowe dla rozstrzygnięcia o zasadności zażalenia.
Z uwagi na powyższe, zażalenie – jako bezzasadne – podlega oddaleniu na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. (...) (...) (...)
K., (...)