Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 17

Wyrok Sądu Okręgowego w Elbląguz 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II K 100/13

II Wydział KarnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
6 czerwca 2014 r.
Sąd
Sąd Okręgowy w Elblągu w II Wydziale Karnym
Skład
SSO Władysław Kizyk przewodniczący
Ławnicy Mirosława Wołosz
Dorota Mostowiec
sekr. sąd. Małgorzata Lewandowska protokolant
Uczestnicy
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Beaty Iskrzyńskiej
Rozpoznanie
w dniach: 05.12.2013 r., 20.12.2013 r., 21.01.2014 r., 25.02.2014 r., 25.03.2014 r., 14.04.2014 r., 20.05.2014 r., 06.06.2014 r.
Sprawa
sprawy T. B. s. A. i W. z domu S., ur. (...) w E. oskarżonego o to, że:
I. w kwietniu 2009 roku w E. działając wspólnie i w porozumieniu usiłowali dokonać rozboju na osobie P. K. w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec pokrzywdzonego przemocy polegającej na chwyceniu go i rzuceniu nim o sklepową szybę w wyniku czego uległa ona rozbiciu, usiłowali zabrać mu w celu przywłaszczenia nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wydania pieniędzy przez pokrzywdzonego i stawiany przez niego opór, to jest o przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k.
II. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. dokonał rozboju na osobie małoletniego K. K. w ten sposób, że używając przemocy fizycznej polegającej na chwyceniu pokrzywdzonego od tyłu za szyję oraz przyduszeniu go i grożeniu uszkodzeniem ciała dokonał na jego szkodę zaboru pieniędzy w kwocie 5 zł, to jest o przestępstwo z art. 280 § 1 k.k.
III. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. trzykrotnie zadał P. K. uderzenia nożem - dwukrotnie w lewe ramię i jeden raz w klatkę piersiową, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej klatki piersiowej w okolicy podłopatkowej po stronie lewej z uszkodzeniem opłucnej ściennej i następową odmą opłucnową lewostronną oraz odmą podskórną tej okolicy, co wymagało zabiegu drenażu jamy opłucnowej lewej oraz dwóch ran kłutych ramienia lewego na powierzchni przednio - przyśrodkowej wymagających zaopatrzenia chirurgicznego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia i naruszenie prawidłowej czynności oddechowej klatki piersiowej na okres przekraczający 7 dni, to jest około 3-4 tygodnie, to jest o przestępstwo z art. 157 § 1 k.k.,
IV. w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. groził P. K. pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym miał w stosunku do czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, to jest o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k.

Sentencja

orzeka:

  1. I. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w kwietniu 2009 roku w E. usiłował dokonać rozboju na osobie P. K. w ten sposób, że po uprzednim użyciu wobec pokrzywdzonego przemocy polegającej na chwyceniu go i rzuceniu nim o sklepową szybę w wyniku czego uległa ona rozbiciu, usiłował zabrać mu w celu przywłaszczenia nieustaloną kwotę pieniędzy, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na odmowę wydania pieniędzy przez pokrzywdzonego i stawiany przez niego opór, które kwalifikuje z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i za to na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
  2. II. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. dokonał rozboju na osobie małoletniego K. K. w ten sposób, że używając przemocy fizycznej polegającej na chwyceniu pokrzywdzonego od tyłu za szyję i grożeniu uszkodzeniem ciała dokonał na jego szkodę zaboru pieniędzy w kwocie 5 zł, które kwalifikuje z art. 280 § 1 k.k. i za to na mocy art. 280 § 1 k.k. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
  3. III. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności stosował przemoc wobec P. K. w ten sposób, iż trzykrotnie zadał pokrzywdzonemu uderzenia nożem - dwukrotnie w lewe ramię i jeden raz w klatkę piersiową, w wyniku czego P. K. doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej klatki piersiowej w okolicy podłopatkowej po stronie lewej z uszkodzeniem opłucnej ściennej i następową odmą opłucnową lewostronną oraz odmą podskórną tej okolicy, co wymagało zabiegu drenażu jamy opłucnowej lewej oraz dwóch ran kłutych ramienia lewego na powierzchni przednio - przyśrodkowej wymagających zaopatrzenia chirurgicznego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia i naruszenie prawidłowej czynności oddechowej klatki piersiowej na okres przekraczający 7 dni, to jest około 3-4 tygodnie, który kwalifikuje z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i skazując za to na mocy art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 191 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. wymierza na mocy art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
  4. IV. oskarżonego T. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 28 stycznia 2013 roku w E. groził P. K. pozbawieniem życia, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym miał w stosunku do czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, które kwalifikuje z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to na mocy art. 190 § 1 k.k. wymierza karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;
  5. V. na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. oskarżonemu T. B. łączy orzeczone w punktach I, II, III, IV jednostkowe kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności;
  6. VI. na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności oskarżonemu T. B. zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28.01.2013r. do dnia 06.06.2014r.;
  7. VII. na mocy art. 230 § 1 k.p.k. niezwłocznie zwrócić zatrzymane dowody rzeczowe: - oskarżonemu T. B. opisane w księdze dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Elblągu nr (...) pod poz. (...) oraz (...) - świadkowi P. D. opisane w księdze dowodów rzeczowych Sądu Okręgowego w Elblągu nr (...) pod poz. (...);
  8. VIII. na podstawie art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2009 r. Nr 146, poz. 1188 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt. 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461) zasądza od Skarbu Państwa: - na rzecz adw. M. W. kwotę 2140,20 zł w tym podatek VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu T. B.; - na rzecz adw. S. A. kwotę 1771,20 zł wraz z podatkiem VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pokrzywdzonemu P. K. z urzędu;
  9. IX. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) oskarżonego T. B. zwalnia od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.