Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 23 maja 2016 r. Sąd Rejonowy w Jarocinie nakazał pozwanemu Z. R. aby opuścił, opróżnił i wydał powódce M. R. lokal mieszkalny położony w W. przy ul. (...) z tym zastrzeżeniem, że powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie przemocy w rodzinie; orzekł o braku uprawnień pozwanego do otrzymania lokalu socjalnego oraz rozstrzygnął o kosztach procesu.
Apelację od wyroku wniósł pozwany zaskarżając wyrok w całości. Zarzucając wadliwość dokonanych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę skarżonego rozstrzygnięcia wniósł o jego zmianę i oddalenie powództwa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja pozwanego nie zasługuje na uwzględnienie. W granicach apelacji, uznając, że doszło do naruszenia prawa materialnego w zakresie art. 17 ust.2 o ochr. praw lokatorów […], należało zmienić pkt I zaskarżonego wyroku w zakresie powodu orzeczonej eksmisji.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Nie doszło do zarzucanych w apelacji wadliwych ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia o eksmisji
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że od dnia 6.05.2015r. najemcą lokalu jest powódka. Pozwany po rozwodzie orzeczonym z jego winy, zamieszkuje nadal w tym lokalu nadużywając alkoholu, pod wpływem którego wszczyna awantury. W przeszłości był dwukrotnie karany za znęcanie się na powódką. Ostatnio został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary, która została skierowana do wykonania, wobec nie przestrzegania warunków zawieszenia. Ponadto od września 2015r. pozwany nie uiszcza kosztów utrzymania mieszkania.
W ocenie Sądu Okręgowego takie zachowanie pozwanego stanowi rażące i uporczywe przeciwko wykroczenie porządkowi domowemu. Brak obdukcji lekarskiej oraz adnotacji w raportach policji, że groził byłej żonie śmiercią czy próbował ja dusić, jak i uchylenie z dniem 8 lipca 2016r. środka zapobiegawczego w postaci dozoru policyjnego nie zmienia tej oceny.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, przepisów art. 14 i 16 nie stosuje się, gdy powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie przemocy w rodzinie lub wykraczanie w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, albo niewłaściwe zachowanie czyniące uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku albo gdy zajęcie lokalu nastąpiło bez tytułu prawnego. Z kolei według ust. 2 tego przepisu nakazując opróżnienie lokalu z powodu, o których mowa w ust. 1, sąd w wyroku wskazuje te powody. W niniejszej sprawie powodem tym jednak nie jest stosowanie przemocy w rodzinie, bowiem ta na skutek orzeczenia rozwodu obecnie nie istnieje, lecz jest nim wykraczanie przez pozwanego w sposób rażący i uporczywy przeciwko porządkowi domowemu.
W świetle tego przepisu pozwanemu nie przysługuje również prawo do lokalu socjalnego. Występując w sposób rażący i uporczywy przeciwko porządkowi domowemu nie może korzystać z dobrodziejstwa związanego z przyznaniem mu lokalu socjalnego.
W przeciwnym razie naganne zachowanie pozwanego byłoby promowane, co nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.
Mając na uwadze powyższe należało, zgodnie z art. 386 §1 k.p.c., orzec jak w punkcie I sentencji, natomiast nie podzielając zarzutów pozwanego, należało apelację w pozostałym zakresie oddalić z mocy art. 385 k.p.c. (pkt. II).
SSO Janusz Roszewski SSO Wojciech Vogt SSO Wojciech Tomalak