Uzasadnienie
Powód G. P. wniósł o nakazanie pozwanemu janowi H. opróżnienia, opuszczenia i wydania powodowi lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. (...)
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, a w razie orzeczenia eksmisji przyznanie lokalu socjalnego.
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2015 r. nakazał pozwanemu J. H. aby opróżnił, opuścił i wydał powodowi G. P. lokalu mieszkalnego numer (...) położonego przy ul. (...) w O.. Przyznał pozwanemu J. H. uprawnienie do uzyskania lokalu socjalnego i wykonanie eksmisji wstrzymał do czasu złożenia przez Gminę M. O. pozwanemu propozycji zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego i orzekł o kosztach postępowania.
Apelację od tego rozstrzygnięcia wniósł powód zaskarżając wyrok w części orzekającej, że pozwanemu przysługuje prawo do lokalu socjalnego oraz w części nakazującej wstrzymanie wykonania eksmisji do czasu złożenia pozwanemu przez Gminę M. O. propozycji zawarcia najmu lokalu socjalnego. Zarzucił naruszenie art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów. Wniósł o zmianę orzeczenia i i ustalenie, że pozwanemu J. H. nie przysługuje uprawnienie do przyznania lokalu socjalnego i zasądzenie kosztów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w całości podziela ustalenia faktyczne i rozważania dokonane przez Sąd Rejonowy i uznaje je za własne. W takiej sytuacji gdy sąd odwoławczy orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w pierwszej instancji i aprobuje dotychczasowe ustalenia, nie musi ich powtarzać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2007 r., II CSK 18/07, Lex nr 966804; orzeczenie Sadu Najwyższego z dnia 13 grudnia 1935 r., C III 680/34. Zb. Urz. 1936, poz. 379, z dnia 14 lutego 1938 r.., C II 21172/37, Przegląd Sądowy 1938, poz. 380 i z dnia 19 listopada 1998 r., III CKN 792/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 83; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2006 r., I CSK 147/05).
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że pozwany nie dba o swój pokój. W wyniku zaniedbań higienicznych w pokoju zalęgły się pluskwy, które przedostały się do sąsiedniego lokalu. Pozwany często nadużywa alkoholu, a pod jego wpływem jest hałaśliwy, kłóci się z ojcem powoda. Będąc nietrzeźwy zapala w pokoju świecę, co budzi niepokój rodziców powoda o zaprószenie ognia. Pozwany nie płaci za media i nie kontroluje ich zużycia, gubi klucze, zostawia otwarte mieszkanie. Przyprowadza do lokalu pijanych towarzyszy. Sąsiedzi widzieli też pozwanego leżącego na schodach.
W ocenie Sądu Okręgowego takie zachowanie pozwanego stanowi wykroczenie rażące i uporczywe przeciwko porządkowi domowemu. Okoliczność, że nie odnotowano interwencji policji nie zmienia tej oceny.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, przepisów art. 14 i 16 nie stosuje się, gdy powodem opróżnienia lokalu jest stosowanie przemocy w rodzinie lub wykraczanie w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu, albo niewłaściwe zachowanie czyniące uciążliwym korzystanie z innych lokali w budynku albo gdy zajęcie lokalu nastąpiło bez tytułu prawnego. Zgodnie z ust. 2 tego przepisu nakazując opróżnienie lokalu z powodów, o których mowa w ust. 1, sąd w wyroku wskazuje te powody.
W świetle tego przepisu pozwanemu nie przysługuje prawa do lokalu socjalnego, gdyż w sposób rażący i uporczywy występuje przeciwko porządkowi domowemu. Nie może więc korzystać z dobrodziejstwa związanego z przyznaniem mu lokalu socjalnego. W przeciwnym razie naganne zachowanie pozwanego byłoby promowane, co nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa.
Mając na uwadze powyższe należało, zgodnie z art. 386 k.p.c., orzec jak w sentencji.
SSO Barbara Mokras SSO Wojciech Vogt SSO Paweł Szwedowski