Postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcachz 28 października 2014 r., sygn. akt II Ca 1031/14

Metryka

Wydany

28 października 2014 r.

Sąd

Sąd Okręgowy w Kielcach Wydział II Cywilny Odwoławczy

Skład

SSO Beata Piwko
SSO Sławomir Buras sprawozdawca
SSO Sł. Buras SSO M. Kośka SSO B. Piwko

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2014 r. w Kielcach

Sprawa

sprawy z wniosku M. D. z udziałem M. K. o wpis prawa własności w księdze wieczystej

Od orzeczenia

na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. Dz.Kw. (...), (...) postanawia: oddalić apelację.

Sędzia Przewodniczący: SSO Monika Kośka

Sentencja

1. II Ca 1031/14 Uzasadninie Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014r Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił wniosek M. D. o wpis w dziale II księgi wieczystej (...) prawa własności. Sąd Rejonowy ustalił,że przedmiotowa księga prowadzona jest dla nieruchomości położnej w R., oznaczonej jako działka nr (...) o powierzchni 0,12 ha, zaś dziale II tej księgi jako właściciel ujawniona jest M. K.. W ocenie tego Sądu wnioskodawca nie wykazał przejścia odpowiednimi dokumentami następstwa prawnego po osobie wpisanej jako właściciel, bowiem załączony do wniosku jako podstawa wpisu wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dna 12 marca 2014r. w sprawie II Ca 1163/13 stwierdza jedynie nieważność umowy zawartej między M. D. a E. W.,ocena skuteczności rozporządzenia pomiędzy E. W. a M. K. nie może być rozstrzygana w niniejszym postępowaniu Apelację od tego postanowienia wniósł wnioskodawca i zarzucił: -naruszenie prawa materialnego tj. art.65 kc oraz naruszenie prawa procesowego tj. art.365&1 kpc przez błędną wykładnię umowy darowizny z dnia 3 marca 2011r Repertorium (...) oraz wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 12 marca 2014r w sprawie II Ca1163/13 przez uznanie, ze przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie II Ca 1163/13 była darowizna nieruchomości pomiędzy M. D. a E. W., a umowa pomiędzy E. W. a Marzeną Kowalską pozostaje w mocy, podczas gdy pierwsza z umów obarczona jest sankcją nieważności bezwzględnej, nie wywołuje skutków prawnych od początku i nieodwracalnie i nie mogła być podstawą wpisu M. K. do przedmiotowej nieruchomości, zaś wyrok Sądu Okręgowego w sprawie II Ca1163/13 z dnia 12 marca 2014r wiąże sąd wieczystoksięgowy, stanowi uzasadnioną podstawę wpisu M. D. do nieruchomości nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...), -przepisu art.628⁸ &2 kpc poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że kognicja sądu wieczystoksięgowego nie obejmuje badania skuteczności materialnej wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach w sprawie II Ca 1163/13 z dnia 12 marca 2014r, że wyrok ten nie jest orzeczeniem wykazującym niezgodność w rozumieniu art.31 ust.2 u.k.w.h, podczas gdy wyrok ten stwierdzający nieważność umowy darowizny nieruchomości nr (...) objętej księgą wieczystą nr (...), na podstawie której M. K. wpisana została jako właściciel nieruchomości, niewątpliwie spełnia ten warunek, -przepisu art.626¹³ &1 kpc poprzez brak wpisu ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, podczas gdy wyrok Sądu Okręgowego w sprawie II Ca 1163/13 z dnia 12 marca 2014r powoduje - co stwierdza Sąd w uzasadnieniu – niezgodność stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i dokonanie w księdze wieczystej nr (...) wpisu prawa własności do nieruchomości nr (...) o powierzchni 0,1200 ha na rzecz M. D.. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji i dokonaną ocenę prawną. Specyfiką postępowania wieczystoksięgowego jest ograniczona do zakresu wynikającego z art.626⁸ &2 kpc, kognicja sądu orzekającego o wpisie, w obu instancjach. Oznacza to, że kontrola zaskarżonego orzeczenia (wpisu) dokonywana przez sąd drugiej instancji na skutek wniesionej apelacji powinna być ograniczona tylko do tego, czy w świetle dokumentów załączonych do wniosku i którymi dysponował sąd pierwszej instancji, była podstawa do dokonania bądź odmowy wpisu, zgodnie z żądaniem zawartym we wniosku. Sąd Rejonowy prawidłowo przyjął, że załączony do wniosku dokument jaki stanowi wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach zapadły w sprawie II Ca 1163/13, a stwierdzający nieważność umowy zawartej pomiędzy M. D. a E. W. nie stanowi dostatecznej podstawy do wykreślenia z działu II księgi wieczystej (...) prawa własności wpisanego na rzecz M. K. i ujawnienia wnioskodawcy jako właściciela nieruchomości. Zgodzić się należy z powołanym przez skarżącego stanowiskiem, wyrażonym przez Sąd Najwyższy w sprawie I CSK 151/06 co do tego, że wyrok stwierdzający nieważność umowy na podstawie której ujawniono w księdze wieczystej prawo jest orzeczeniem wykazującym niezgodność w rozumieniu art.31 ust.2 ustawy i może stanowić podstawę wpisu potrzebnego do usunięcia niezgodności pomiędzy stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym (jeżeli w chwili rozpoznawania wniosku o wpis (wykreślenie) rzeczywisty stan prawny nieruchomości jest zgodny ze stanem wynikającym z wpisów figurujących przed zawarciem nieważnej umowy). Stanowisko takie jakkolwiek słuszne nie przystaje do realiów niniejszej sprawy, gdzie orzeczenie stwierdzające nieważność umowy nie dotyczy osoby, która figuruje jako właściciel w księdze wieczystej. M. K. była stroną umowy darowizny, co do której sąd nie orzekł o jej nieważności. Zarzuty tyczące się naruszenia art.65 kc, jak również przepisów prawa procesowego art.626⁸ kpc i art.365 &1 kpc przy wykładni Sądu w tym zakresie są chybione. Słusznie wskazuje skarżący na potrzebę badania przez sąd wieczystoksięgowy wykładni umowy stanowiącej materialną podstawę wpisu w księdze wieczystej, jednakże nie może schodzić z pola widzenia, że wykładni tej dokonuje się jedynie na podstawie treści dokumentu i księgi wieczystej. Przedłożony przez skarżącego wyrok jednoznacznie wskazuje na nieważność umowy darowizny zawartej między nim a E. W., z kolei wykładnia oświadczeń woli zawartych w akcie notarialnym wyraźnie wskazuje na dwa oddzielne rozporządzenia nieruchomością: umowę darowizny pomiędzy M. D. i E. W., oraz umowę darowizny pomiędzy E. W. a M. K.. Orzeczenie sądu stwierdzające nieważność jednej z tych umów nie uprawnia sądu wieczystoksięgowego, którego kognicja ograniczona jest do badania treści i formy wniosku oraz dołączonych dokumentów do oceny drugiej z umów darowizny, która stanowiła podstawę wpisu uczestniczki w dziale II księgi wieczystej. Rozpoznając wniosek o wpis sąd nie uwzględnia okoliczności nie wynikających z dokumentów dołączonych do wniosku. Zakres kognicji sądu wieczystoksięgowego wyklucza przeprowadzanie jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywanie na ich podstawie własnych ustaleń. Dodać należy, że powództwo unormowane w art.10 u.k.w.h. jest w tym wypadku sposobem do doprowadzenia stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej do zgodności z rzeczywistym stanem prawny. Jego zadaniem jest właśnie doprowadzenie księgi do stanu aktualnego, a więc uwzględniającego dalsze konsekwencje spowodowane stwierdzeniem nieważności umowy darowizny zawartej między wnioskodawcą a E. W.. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd Okręgowy na mocy art.385 kpc w zw. z art.13 &2 kpc orzekł jak w sentencji postanowienia.