Wyrok Sądu Okręgowego w Kielcachz 12 maja 2015 r., sygn. akt IX Ka 497/15

Uzasadnienie

S. B. oskarżony był o to, że:

1. I. w nocy 17 lutego 2014 r. w O. (...). w woj. (...) po uprzednim wybiciu szyby w oknie włamał się do sklepu o nazwie (...), a następnie zabrał w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą w postaci siekiery o nazwie (...), lornetki o nazwie A. (...), zestawu petard i fajerwerków o nazwie (...) S. i (...), dwóch noży, różnego rodzaju sprzętu wędkarskiego w postaci podpórek, rozwieraczy, spławików spinningowych, wszystko łącznej wartości 526,43 złote na szkodę A. Z., tj. o przestępstwo określone w art. 279 § l kk,
2. II. w miejscu i czasie jak w pkt I w celu zatarcia śladów przestępstwa kradzieży z włamaniem do sklepu o nazwie (...) dokonał podpalenia przedmiotowego obiektu wraz z meblami o łącznej wartości 15 tyś. złotych oraz ze znajdującym się wewnątrz mieniem w postaci różnego rodzaju sprzętu wędkarskiego, fajerwerków i petard o łącznej wartości 18685,89 złotych, powodując tym samym straty o łącznej wartości 33685,89 złotych na szkodę A. Z., tj. o przestępstwo określone w art. 288 § l kk,
3. III. w nocy na 7 lutego 2014 r. w O. (...). w woj. (...) po uprzednim wybiciu szyby w oknie włamał się do sklepu o nazwie (...), a następnie zabrał w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą w postaci 13 sztuk wędek, 3 kołowrotków, maty i worka karpiowego, wagi zegarowej, telewizora

W., radia tranzystorowego, zegara, pieniędzy w kwocie 106 złotych, wszystko o łącznej wartości 2525 złotych na szkodę A. Z., tj. o przestępstwo określone w art. 279 § l kk.

Sąd Rejonowy w Ostrowcu Świętokrzyskim wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r. w sprawie II K 435/14 orzekł co następuje:

1. I. w ramach czynów zarzucanych w pkt I i III aktu oskarżenia oskarżonego S. B. uznał za winnego tego, że w okresie od 7 lutego 2014 r. do 17 lutego 2014 r. w O. w woj. (...) działając w podobny sposób w krótkich odstępach czasu dokonał dwóch włamań do sklepu o nazwie (...), skąd zabrał w celu przywłaszczenia mienie o łącznej wartości 3.151,43 złote na szkodę A. Z., a mianowicie:
2. - w nocy na 7 lutego 2014 r. po uprzednim wybiciu szyby w oknie włamał się do sklepu o nazwie (...), a następnie zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci 13 sztuk wędek, 3 kołowrotków, maty i worka karpiowego, wagi zegarowej, telewizora m-ki W., radia tranzystorowego, zegara, pieniędzy w kwocie 106 złotych, wszystko o łącznej wartości 2625 złotych na szkodę A. Z.;
3. - w nocy na 17 lutego 2014 r. po uprzednim wybiciu szyby w oknie włamał się do sklepu o nazwie (...), skąd zabrał w celu przywłaszczenia mienie w postaci siekiery o nazwie (...), lornetki o nazwie A. (...), zestawu petard i fajerwerków o nazwie (...) S. i (...), dwóch noży, różnego rodzaju sprzętu wędkarskiego w postaci podpórek, rozwieraczy, spławików spiningowych, wszystko o łącznej wartości 526,43 złote na szkodę A. Z., i kwalifikując powyższe jako ciąg przestępstw z art. 279 § l kk w zw. z art. 91 § l kk, na podstawie art. 279 § l kk skazał go na karę l roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności;
4. II. oskarżonego S. B. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu stanowiącego występek z art. 288 § l kk i za to na podstawie art. 288 § l kk skazał go na karę l roku pozbawienia wolności;
5. III. na podstawie art. 85 kk w zw. z art. 86 § l kk i art. 91 § 2 kk orzeczone powyżej kary pozbawienia wolności połączył i jako karę łączną wymierzył oskarżonemu

S. B. karę l roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności;

1. IV. na podstawie art. 63 § l kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu S. B. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie od dnia 17 lutego 2014 r. do 19 lutego 2014 r.;
2. V. na podstawie art. 415 § l kpk zasądził od oskarżonego S. B. na rzecz A. Z. kwotę 36.310,89 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 23 października 2014 r., w pozostałej części zaś powództwo cywilne pozostawił bez rozpoznania;
3. VI. na podstawie art. 624 § l kpk zwolnił oskarżonego S. B. od ponoszenia kosztów sądowych oraz wpisu od zasądzonego powództwa cywilnego.

Powyższy wyrok zaskarżony został przez oskarżonego. We własnoręcznie sporządzonej apelacji jak wynika z jej treści oskarżony zarzucił temu wyrokowi rażącą niewspółmieraość orzeczonej kary przez wymierzenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Podniósł, iż Sąd nie wziął pod uwagę faktu, że musi opiekować się chorą matką i wniósł o zmianę tego wyroku przez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności.

Sąd Okręgowy zważył co następuje

Apelacja oskarżonego jest oczywiście bezzasadna. Oskarżony, jak można wnioskować z jej treści, podnosi jedynie ogólnie sformułowany zarzut rażącej niewspółmierności kary przez orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Apelujący uważa bowiem, iż Sąd I instancji niesłusznie skazał go na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, mimo iż opiekuje się chorą matką, wymagającą opieki osób trzecich.

Tak sformułowany zarzut apelacji nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w wyczerpujący sposób wykazał dlaczego wymierzył oskarżonemu kary pozbawienia wolności w rozmiarze l roku i 4 miesięcy za przestępstwa z art. 279 § l kk w zw. z art. 91 § l kk oraz l roku za przestępstwo z art. 288 § l kk oraz karę łączną l rok i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy całkowicie podziela argumenty Sądu I instancji wskazane w tym zakresie. Słusznie Sąd podniósł bardzo wysoki stopień winy oskarżonego oraz stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego. Zasadnie podkreślił, iż po stronie oskarżonego nie zachodziły żadne okoliczności, które usprawiedliwiałyby jego zachowanie.

Również słusznie podkreślił, że oskarżony działał z chęci zysku, w stanie nietrzeźwości, wykazując całkowity brak poszanowania dla cudzej własności. Za taką oceną przemawiał także sposób działania oskarżonego, który dwukrotnie dokonał kradzieży z włamaniem do tego samego obiektu na szkodę tego samego pokrzywdzonego. Również zasadnie Sąd podkreślił, iż oskarżony dla zatarcia śladów przestępstwa zdecydował się na podpalenie budynku, powodując przez to znaczne szkody w mieniu pokrzywdzonego. Trafnie Sąd powołał się także na uprzednią karalność oskarżonego, który mimo tego ponownie popełnił w krótkim odstępie czasu kilka przestępstw, jak również na fakt, iż przestępstw tych oskarżony dopuścił się w okresie próby. Oskarżony jednak nie zmienił swojego postępowania, mimo danej mu szansy. W rezultacie Sąd doszedł do trafnego wniosku, iż kary za poszczególne przypisane oskarżonemu przestępstwa są adekwatne do stopnia jego winy, stopnia ich społecznej szkodliwości oraz że spełnią swe cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego osiągną swoje zadania w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Nie można mieć również zastrzeżeń co do wymiaru kary łącznej orzeczonej wobec oskarżonego, jeśli weźmie się pod uwagę związek przedmiotowo - podmiotowy oraz czasowy między poszczególnymi przestępstwami.

Sąd I instancji wskazał również dlaczego nie zastosował wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania kary. Trafnie podniósł, iż dotychczasowy sposób życia oskarżonego, a zwłaszcza uprzednia karalność, nie uzasadnia pozytywnej prognozy resocjalizacyjnej na przyszłość. Oskarżony nie daje bowiem żadnej gwarancji, że pomimo warunkowego zawieszenia kary, jej cele zostaną osiągnięte. Argumenty

Sądu przemawiające przeciwko zastosowaniu wobec oskarżonego takiego rozstrzygnięcia

Sąd odwoławczy również całkowicie podziela. Oskarżony w apelacji oraz w postępowaniu apelacyjnym podnosił, iż wykonanie kary uniemożliwi mu opiekę nad chorą matką i przedstawił w tym zakresie stosowne dokumenty. Jednak okoliczność ta nie jest dostatecznie przekonywująca. Oskarżony popełniając przypisane mu przestępstwa w lutym 2014r. doskonale przecież znał stan zdrowia matki i wiedział, iż wymaga ona opieki. Mimo tego jednak zdecydował się popełnić te przestępstwa.

Musi więc ponieść tego konsekwencje. Nie można nie dostrzegać tej okoliczności, która zdecydowanie przemawia przeciwko oskarżonemu.

Z tych względów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (art. 437 § l kpk, art. 456 kpk). Z uwagi na sytuację rodzinną i majątkową oskarżonego Sąd zwolnił go od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze (art. 634 kpk, art. 624 § 1 kpk).