Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w Kielcach wyrokiem z dnia 17 listopada 2014r. uznał oskarżonego M. W. za winnego tego, że w dniu 10 sierpnia 2014r. w K. znajdując się w stanie nietrzeźwości i mając I -0.90mg/dm³, II – 0.96 mg/dm³, III- 1.01 mg/dm³ alkoholu w wydychanym powietrzu, prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki H. (...) o nr rej. (...), będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego znajdując się w stanie nietrzeźwości przez Sąd Rejonowy w Kielcach w sprawie sygn.. (...))10 stanowiącego przestępstwo z art. 178a§4kk i za to na podstawie art. 178a§4kk wymierza mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 42§2kk w zw. z art. 43§1kk orzekł względem oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat. Na podstawie art. 49 §2kk orzekł od oskarżonego M. W. świadczenie pieniężne w kwocie 600 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Na podstawie art. 63§1kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach 10 sierpnia 2014r. i 11 sierpnia 2014r. uznając, karę pozbawienia wolności za wykonaną co do 2 dni. Na podstawie art. 627kpk zasądził od oskarżonego M. W. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130 zł tytułem kosztów procesu, w tym 60 zł tytułem opłaty od kary pozbawienia wolności.
Apelację od tego wyroku wniósł prokurator, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego i na podstawie art. 438 pkt.4kpk zarzucił rozstrzygnięciu rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego M. W. w rozmiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat oraz niepodanie wyroku do publicznej wiadomości wynikającą z niedostatecznego uwzględnienia winy sprawcy i stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu przejawiającego się w sposobie działania tj. w wysokim stężeniu alkoholu niemal czterokrotnie przekraczającym dolną granicę stanu nietrzeźwości, kierowanie pojazdem w centrum miasta w godzinach dopołudniowych, a zatem w okresie wzmożonego natężenia ruchu drogowego, nie posiadając uprawnień do kierowania pojazdami, lekceważącej postawie wobec obowiązującego prawa co ostatecznie doprowadziło do wymierzenia oskarżonemu kary nie odpowiadającej jej prewencyjnym i wychowawczym celom i nie uwzględniającej ustawowych dyrektyw wymiaru kary, a przez to w sposób niewłaściwy kształtujący świadomość prawną społeczeństwa.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego M. W. kary 5 miesięcy pozbawienia wolności, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 lat, podanie wyroku do publicznej wiadomości przez ogłoszenie na tablicy ogłoszeń we właściwym urzędzie gminy oraz utrzymanie wyroku w pozostałej części.
Na rozprawie odwoławczej prokurator zmodyfikował zarzut oraz wniosek końcowy, w ten sposób, że zarzucił rażącą niewspółmierność środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, tak jak opisane w apelacji i wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez podwyższenie tegoż środka karnego do 5 lat, w pozostałym zakresie nie podtrzymując apelacji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje
Apelacja prokuratora w kształcie zmodyfikowanym na rozprawie odwoławczej zasługuje na uwzględnienie.
Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, iż Sąd orzekający w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, zgromadzone dowody poddał pełnej i wszechstronnej analizie, wyciągając z nich trafne wnioski co do winy oskarżonego. Powyższe okoliczności nie były zresztą kwestionowane przez żadną ze stron postępowania, dlatego za zbędne uznać należy szersze odniesienie się do powyższego.
Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Rejonowy rozstrzygając w przedmiocie kary wymierzonej oskarżonemu wziął pod uwagę stopień winy, znaczną społeczną szkodliwość czynu zarzucanego M. W., uwzględnił również okoliczności łagodzące oraz obciążające. Wymierzając karę 3 miesięcy pozbawienia wolności uwzględniono ilość alkoholu, która znajdowała się w organizmie oskarżonego. Niewątpliwie oskarżony kierując pojazdem w takim stanie stwarzał poważne i realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego. Nadto w sprawie nie występowały żadne szczególne okoliczności, które mogłyby w jakikolwiek sposób usprawiedliwiać fakt, że oskarżony zdecydował się na jazdę samochodem. Stwierdzić należy, że kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego. Sam M. W. o taki wymiar kary wnosił.
Odnosząc się natomiast do orzeczonego wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów, stwierdzić należy, że w świetle ujawnionych w sprawie okoliczności, jego wysokość w zaskarżonym wyroku jawi się jako rażąco łagodna.
W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że oskarżony M. W., będąc w stanie nietrzeźwości prowadził samochód osobowy, przy czym stężenie alkoholu w jego organizmie czterokrotnie przekraczało ustawowy próg. Podstawowym celem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych jest faktyczne i czasowe wyeliminowanie z ruchu drogowego jako kierowców tych osób, które prowadząc pojazd mechaniczny dopuściły się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Przy czym wysokość zakazu zależy od stopnia społecznej szkodliwości czynu, a okolicznością niewątpliwie najistotniejszą przy jego ocenie jest stopień nietrzeźwości sprawcy. W niniejszym przypadku u M. W. stwierdzono stan nietrzeźwości, który ponad czterokrotnie przekraczał ustawowy próg. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony kierując samochodem w takim stanie stwarzał poważne zagrożenie dla innych uczestników ruchu drogowego.
Przy czym zwrócić uwagę należy, iż duże zagrożenie wynikało również z faktu, iż oskarżony prowadził pojazd w centrum miasta, w godzinach dopołudniowych przy znacznym natężeniu ruchu. Wobec powyższego, skoro oskarżony naruszył jedną z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a mianowicie zasadę bezwzględnej trzeźwości, a nadto swoim zachowaniem wykazał, iż jest kierowcą nieodpowiedzialnym, należało go z tego ruchu wyeliminować na odpowiednio długi czas. Należy zauważyć także, iż M. W. był karany za podobne przestępstwo w sprawie (...))10 i tam również orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.
Sąd Okręgowy na podstawie wskazanych wyżej okoliczności uznał, iż należy podwyższyć orzeczony wobec M. W. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym do 5 lat. Tak orzeczony środek karny wpłynie na oskarżonego wychowawczo, a nadto pozwoli mu na przemyślenie swojego dotychczasowego postępowania.
Mając na uwadze powyższe argumenty Sąd Okręgowy na podstawie art. 437§1kpk orzekł jak w wyroku.
O wydatkach za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie art. 635kpk.
SSO Krzysztof Sójka